اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٦٨ - حفظ مصالح عمومى
نظر شما در مورد اين گزارش چيست؟ امام (ع) در سخن زيبايى پس از سلام و حمد و ستايش خداوند به نامۀ او چنين پاسخ داد:
ازكسى مانندتو جزخيرخواهى براى امام وامّت انتظارى نمىرود. اداى امانت و راهنمايى به حقّ، شأن چون تويى است. من به عبداللّهبن عباس توبيخنامهاى در مورد آنچه گزارش كردى، نوشتم، امّا نگذاشتهام او آگاه گردد كه تو اين خبر را به من رساندهاى. بنابراين، هيچ گاه از چنين گزارشهاى سازندهاى خوددارى نكن، چرا كه تو سزاوار چنين خدماتى هستى و اين كار بر تو واجب است. [١]
امام على (ع) در اين نامۀ آموزنده، در پنج فراز، جهت و هدف گزارش ابوالأسود را يادآور شده كه مىتواند دستور كار هميشگى سربازان گمنام امام زمان (عج) واقع شود: «خير خواهى امام و امّت» ، «اداى امانت» ، «راهنمايى به حق» ، «صلاح امّت» و «حقّ واجب» .
حفظ مصالح عمومى
از بيان پوشيدهها و حركتهاى پنهانى، تنها مواردى قابل ردگيرى است كه حفظ مصالح عمومى، نظام و امنيّت كشور به آن بستگى دارد. البته به اين مصلحت بايد از يك زاويۀ مثبت و يك ديدگاه عالى نگريسته شود، در غير اين صورت، هر كاوش و تفحّصى به بهانهاى موجّه مىنمايد. مهمتر آنكه تفحّص بر اساس مصلحت، بدون شك به معنى جواز افشا و علنى ساختن يك امر پنهان نيست، چرا كه به هيچ وجه نمىتوان آن را داخل محدودۀ مصلحت دانست. چه بسيارند افرادى كه نه به جهت رعايت مصالح شخصى،
[١] . تاريخ طبرى، تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيم، ج ٥، ص ١٤١؛ تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٢٠٥؛ قاموس الرجال، ج ٦، ص ١٦.