اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٤٢ - ٢ شنود يا استراق سمع

قرآن كريم نيز با نقل سخن حضرت سليمان (ع) و تأييد شيوه‌اى كه آن حضرت به هُدهُد آموخت تا پس از عرضۀ نامۀ حضرتش به ملكۀ سبا در گوشه‌اى دور از آنان به شنيدن سخنانشان بپردازد، روش استراق سمع را در جمع آورى اطّلاعاتِ هدفدار تجويز مى‌نمايد. [١]

امروزه روشهاى پيشرفته‌اى براى استراق سمع به كار گرفته مى‌شود، از جمله:

الف-ميكروفونهاى استراق سمع: درحال حاضر از فرستنده‌هاى ريزى به اندازۀ يك عدس براى استراق سمع بهره‌بردارى مى‌شود كه درون يك شاخه گل، يك جواهر و يا يك دندان جاسازى مى‌شود. البته اينها داراى بُرد كم و غير قابل اعتمادند، امّا در قالبى بزرگتر در حدّ يك لوبيا و بزرگتر هستد كه معمولاً در محل اقامت سفرا، وزرا و صاحب منصبان يا كنار ماشينهاى تحرير براى تحليلِ اصوات و يا حتّى در پاشنۀ كفش و آستر و دكمۀ لباس كار گذاشته مى‌شود.

ب-ديده‌بانى هوايى: به كمك هواپيماهايى كه قادرند از فراز شانزده هزار مترى از سطح زمين پرواز نموده و به‌وسيلۀ دوربينهاى عكسبردارى، از اهداف خود عكس بگيرند، راه دستيابى به اطّلاعات طرف مقابل آسان و سريع گرديده است، ولى آسيب‌پذيرى اين سيستم به وسيلۀ فعّاليت ضد هوايى اين شيوه را نيز تا حدودى منسوخ كرده است.

ج-ماهواره‌ها: نخستين ماهواره در سال ١٩٥٧ توسط شوروى به فضا پرتاب شد و يك سال بعد آمريكا ماهوارۀ خود را در مدار زمين قرار داد. از آن تاريخ تا پايان سال ١٩٧٨ بيش از دو هزار ماهواره توسط آمريكا و