اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٨٠ - ارزيابى

سربسته به فرمانده سپرده مى‌شود تا پس‌از دو روز راهپيمايى آن را بازكند و ادامۀ عمليات را از روى نقشه و توجيهات كتبى آن انجام دهد.

ارزيابى

گزارش نمى‌تواند خالى از احتمال صدق و كذب باشد. هر يك از دو جانب انطباق يا عدم انطباق با واقعيت در تمامى خصوصيات و فرازهاى يك گزارش قابل پيش‌بينى است. آنچه مى‌تواند يكى از دو جانب را به حدّ اطمينان و وثوق ارتقا دهد، ارزيابى و بررسى شواهد صدق يا كذب است. هريك از سيستمهاى اطّلاعاتى و خبرى، بايد در واحد پرورش اخبار، بخشى تحت‌عنوان ارزيابى پيش‌بينى كنندكه نخستين قسمت عمل‌كننده در ارتباط با سنجش گزارش و تطبيق آن با معيارها و شواهد باشد.

وقتى هُدهُد از سفرى كه به سرزمين سبا داشت، گزارشى در مورد آيين پرستش مردم آن ديار به حضرت سليمان (ع) ارائه كرد، آن حضرت در جواب و در مقام ارزيابى خبر فرمود:

سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰاذِبيٖنَ [١]

ما بررسى مى‌كنيم كه آيا تو راست گفتى يا آنكه از دروغگويان هستى!

در نامه‌اى كه حضرت امير (ع) به يكى از فرمانداران خود نوشت، چنين آمده است: گزارشى دربارۀ تو به من رسيده كه برايم تأييد آن دشوار بود. . . امّا به دقت كامل آن را بررسى مى‌كنم و اگر صحت آن پس از ارزيابى روشن شد، تنزّل رتبۀ خودت را نزد من خواهى يافت. [٢]