اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٩٩ - كتمان برنامۀ ملاقاتها و نقل و انتقالات

محمد بن شرف مى‌گويد: در مدينه همراه امام هادى (ع) مى‌رفتم. خواستم از حضرتش سؤالى كنم، امّا قبل از اينكه من سؤالم را بگويم، جواب فشرده‌اى به من داد و فرمود: اينجا جاى مناسبى براى سؤال كردن نيست. [١]

برخى معتقدند كه مراد از آيه شريفۀ «فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُم وَ اَسْلِحَتَهُمْ» [٢]اين است كه در هر شرايطى بايد مواظب گفت‌وگوها و عملكردها بود كه دشمن، اطّلاعاتى از آن استخراج نكند. [٣]

يكى از ياران امام هادى (ع) كه، آن بزرگوار را در زندان ملاقات كرده بود، مى‌گويد: پس از گفت و گوى كوتاهى، حضرت به من توصيه كرد كه زود محيط ملاقات را ترك كنم تا مورد شناسايى قرار نگيرم. [٤]

در گزارش ديگرى مى‌خوانيم: آن حضرت به منظور پنهان داشتن گزارشهاى مربوط به ملاقاتهايشان، افراد را از در غير رسمى، به حضور مى‌پذيرفتند. [٥]

امام رضا (ع) به احمد بن محمد دستور داد: خانه‌اى براى من اجاره كن كه دو در داشته باشد؛ درى از گذر اصلى و درى از غير آن، زيرا اين امر موجب پوشيده ماندن اسرار مى‌گردد. [٦]

در موقعيت ديگر هنگامى كه همين احمد بن محمّد از آن حضرت به طور كتبى درخواست ملاقات مى‌كند، حضرتش در جواب او مى‌نويسد: