اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٩٧ - استفاده از پوشش يا لباس مبدّل

خود را انجام مى‌دهند، همان گونه كه در نقل و انتقالات نظامى و در تردد شخصيتها از پوشش يا عمل فريب استفاده مى‌شود. نمونه‌هايى از اين شيوه در تاريخ اسلام نيز ديده مى‌شود:

در دوره‌اى از حكومت يكى از خلفاى عباسى، مردم براى تماس با امام صادق (ع) به شدت در محدوديت بودند و حكومت از آن جلوگيرى مى‌كرد. مردى از شيعيان كه براى دريافت پاسخ يكى از مسائل شرعى از امام، جدى و مصمم بود، نزديك منزل امام آمد، امّا ديد راهى براى تماس نيست. در همان اطراف شخص را ديد كه با لباس مخصوص، مشغول فروش خيار است. نزديك او رفت و تمامى خيارها را به همراه لباسش از او خريد و به بهانۀ فروش خيار خود را به امام (ع) رساند. امام (ع) فرمود: چه نقشۀ زيبايى به كار بردى، سپس جواب مسألۀ او را داد. [١]

مأمورانى كه از سوى پيامبر اكرم (ص) براى قتل كعب بن اشرف اعزام شده بودند، در لباس دوست و همدرد و براى خريد آذوقه با او وارد گفت‌وگو شدند و هنگامى كه او براى تحويل گرفتن سلاحهاى آنان (به عنوان وثيقه) با آنها روبه‌رو گرديد، با شمشير او را به قتل رساندند. [٢]

حذيفه در جنگ احزاب به عنوان عامل نفوذى در بين سپاه دشمن حاضر شد و در قالب يكى از لشكريان ابوسفيان پاى سخنرانى او نشست و گزارش آن را به پيامبر (ص) تقديم كرد. [٣]

در جنگ احد پس از يورش سپاه كفر به اردوگاه مسلمانان و احساس