مباحث فقهی - حسينى طهرانى، سید محمد محسن - الصفحة ٥٣ - وظِیفۀ مسلمانان در قبال سپر انسانِی قرار دادن زنان و بچهها و توسط کفّار

نظر امام علِیه السّلام ِیا نائب امام بوده است. ولِی کفّاره تعلّق مِی‌گِیرد؛ ِیعنِی اگر کسِی قتل عمدِی انجام بدهد، کفّاره دارد و کفّاره‌اش اِین است که باِید شصت روز روزه بگِیرد و به شصت مسکِین طعام بدهد و ِیک غلام را آزاد کند.

اِین قتل، قتل عمدِی است، امّا براِی اِینکه دستشان به کفّار برسد و آنها را بکُشند، مسلمان‌ها را مِی‌کشند؛ ولِی چون به امر خداست قصاص ندارد و اولِیاِی دمِ آن مسلمان‌ها نمِی‌توانند قاتلِین را بکشند، چون به امر خدا کشته‌اند! ولِی باِید کفّاره بدهند؛ ِیعنِی باِید به‌جاِی هر آدمِی که از مسلمان‌ها کشته شده است، ِیک غلام آزاد کنند و به شصت مسکِین طعام بدهند. ولِیکن اِین آزادِی غلام و اطعام مساکِین، از بِیت‌المال مسلمِین است و باِید دولت اسلام اِین کفّاره را بپردازد، و بر عهدۀ ِیک‌ِیک از افرادِی که جنگ کرده‌اند نمِی‌باشد.[١]

اللهمّ صلّ علِی محمّد و آل محمّد

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر رجوع شود به الرّوضة البهِیّة فِی شرح اللّمعة الدّمشقِیّة، ج ٢، ص ٣٨٦ ـ ٣٩٦.