مباحث فقهی - حسينى طهرانى، سید محمد محسن - الصفحة ٤٧ - تقسِیم کفّار به حربِی و ذمِّی

أعوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَِّیطانِ الرَّجِیم

بسم الله الرّحمٰن الرّحِیم‌

و صلِّی الله علِیٰ محمّدٍ و آلِهِ الطّاهِرِینَ

و لَعنَةُ اللَهِ علِیٰ أعدائِهِم أجمَعِینَ

تقسِیم کفّار به حربِی و ذمِّی

چون رسالۀ حقوق حضرت سجّاد علِیه السّلام بِیان شد[١] و در تتمّۀ آن، حقوق اهل ذِمّه به‌مِیان آمد، لازم بود که مِیان ذمِّی و حربِی فرق داده شود و احکام آنها بِیان شود.

کفّار ِیا به خدا و پِیغمبرانِی که از طرف خدا آمده‌اند قائل نِیستند ِیا هستند. آنهاِیِی که به خدا قائل نِیستند و به پِیغمبران اعتقاد ندارند ـ خواه بت‌پرست باشند، گوساله‌پرست باشند، گاوپرست باشند، ستاره‌پرست باشند، ِیا مانند همِین مادِّیِّین و کمونِیست‌ها مادّه‌پرست باشند و قائل به خدا نباشند ـ مشرک‌اند و به آنها کفّار حربِی مِی‌گوِیند؛ امّا آن دسته از کفّارِی که قائل به خدا هستند و پِیغمبران واقعِی را هم قبول دارند ـ مانند نصارِیٰ و

[١]. رجوع شود به ص ٢٣.