ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - به فتواى شقايق ها

پيچيده در اين دشت عجب بوى عجيبى‌

بوى خوشى از نافه آهوى نجيبى‌

با قافله‌اى رد شده بارش همه گلبرگ‌

جا مانده از آن قافله عطر گل سيبى‌

يك شمه شميم خوش فردوس ... نه پس چيست‌

پس چيست عجب بوى خداوند فريبى‌

كى لايق بوى خوشى از كوى بهشت است‌

جانى كه از اين عطر نبرده است نصيبى‌

اين گل گل صدبرگ نه هفتاد و دو برگ است‌

لب تشنه و تنهاست چه مضمون غريبى‌

با خط چليپاى پر از خون بنويسيد

رفته است مسيحايى بالاى صليبى‌

پيران همه رفتند جوانان همه رفتند

جز تشنگى انگار نمانده است حبيبى‌

گاهى سر نى بود و زمانى ته گودال‌

طى كرد گل من چه فرازى چه نشيبى‌