ماهنامه موعود
(١)
شماره هفتاد و دوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
تولّى و تبرّى و احياگرى
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
حسابرس كل رژيم صهيونيستى فاش كرد اين رژيم فاسدترين حكومت در ميان كشورهاى غربى است
٤ ص
(٦)
اين بار اسرائيل و غرب چه نقشه اى در سر دارند؟
٤ ص
(٧)
اسرائيل وزارتخانه اى براى مقابله با برنامه هسته اى ايران تشكيل مى دهد
٤ ص
(٨)
شكايت رژيم صهيونيستى از احمدى نژاد در دادگاه لاهه
٥ ص
(٩)
تعداد مسلمانان آلمان افزايش چشمگيرى يافته است
٥ ص
(١٠)
نقش صهيونيست ها در طرح هاى آمريكا عليه ايران
٥ ص
(١١)
جنگ اديان
٦ ص
(١٢)
رقابت انجيلى ها با اسلام
٧ ص
(١٣)
شمشير آزادى دينى
٧ ص
(١٤)
آفريقا، بهشت موعود
٨ ص
(١٥)
رؤساى انجيلى
٩ ص
(١٦)
تشيع و شرق شناسان
١٠ ص
(١٧)
دعوت به فهم نشانه هاى ظهور
١٧ ص
(١٨)
حكومت زمينه ساز ظهور
١٨ ص
(١٩)
شرايط زمينه ساز انقلاب بزرگ
١٨ ص
(٢٠)
ابعاد و جنبه هاى زمينه سازى
١٨ ص
(٢١)
زمينه سازى در حكومت ايران
١٩ ص
(٢٢)
1 جنبه تحقق و استمرار
١٩ ص
(٢٣)
2 حضور شخص اسوه رهبر
١٩ ص
(٢٤)
3 ايجاد و انتشار نور
٢٠ ص
(٢٥)
امام خمينى (ره) و انديشه سياسى شيعه در عصر غيبت
٢١ ص
(٢٦)
شرايط تاريخى براى انديشه پردازى سياسى شيعه
٢٢ ص
(٢٧)
شئون پيامبر (ص) و ائمه (ع) از ديدگاه شيعه
٢٢ ص
(٢٨)
بنياد امامت، مرجعيت دينى (ابلاغ و تبيين وحى) يا حكومت؟
٢٣ ص
(٢٩)
تأثيرپذيرى انديشه هاى سياسى دوره غيبت از چيستى امامت
٢٤ ص
(٣٠)
نبرد يهود عليه امّت اسلامى
٢٦ ص
(٣١)
1 دشمنى با دين اسلام
٢٧ ص
(٣٢)
2 دشمنى با بشر
٢٧ ص
(٣٣)
3 تعدى به آبرو و نسل
٢٨ ص
(٣٤)
4 هجمه به عقل
٢٩ ص
(٣٥)
ويژه نامه عاشورايى ماهنامه موعود
٣١ ص
(٣٦)
شعر
٣٢ ص
(٣٧)
مرد
٣٢ ص
(٣٨)
عصر عاشورا
٣٢ ص
(٣٩)
سرسبزترين بهار
٣٢ ص
(٤٠)
سرو تماشايى
٣٣ ص
(٤١)
نخل تشنه
٣٣ ص
(٤٢)
دفتر گل
٣٣ ص
(٤٣)
انبياى الهى در صحنه كربلا
٣٤ ص
(٤٤)
برخى از پيش گويى هاى پيامبران و اوليا درباره حادثه كربلا
٣٤ ص
(٤٥)
حضرت آدم در كربلا
٣٤ ص
(٤٦)
كشتى نوح در كربلا
٣٤ ص
(٤٧)
موسى و كربلا
٣٥ ص
(٤٨)
عيسى (ع) و كربلا
٣٥ ص
(٤٩)
عاشورا، فراروى ملل و نحل
٣٦ ص
(٥٠)
جرج جرداق (دانشمند و اديب مسيحى)
٣٦ ص
(٥١)
آنطون بارا (انديشمند مسيحى)
٣٦ ص
(٥٢)
تاملاس توندون (رئيس سابق كنگره ملّى هندوستان)
٣٦ ص
(٥٣)
فردريك جِمس
٣٦ ص
(٥٤)
بنت الشاطى (نويسنده معروف مصرى)
٣٦ ص
(٥٥)
عباس محمود عقّاد (نويسنده و اديب مصرى)
٣٧ ص
(٥٦)
چارلز ديكنز (نويسنده معروف انگليسى)
٣٧ ص
(٥٧)
محمد على جناح (رهبر بزرگ پاكستان)
٣٧ ص
(٥٨)
ل م بويد
٣٧ ص
(٥٩)
مهاتما گاندى (رهبر بزرگ هندوستان)
٣٧ ص
(٦٠)
توماس كارلايل (دانشمند انگليسى)
٣٧ ص
(٦١)
توماس ماساريك
٣٨ ص
(٦٢)
ادوارد براون (پروفسور)
٣٨ ص
(٦٣)
واشنگتن ايرونيگ (تاريخ نگار امريكايى)
٣٨ ص
(٦٤)
موريس دوكبرا
٣٨ ص
(٦٥)
بروكلمان كارل (خاورشناس و پژوهشگر آلمانى)
٣٨ ص
(٦٦)
2 اثر گذارى قيام عاشورا بر جنبش هاى آزادى بخش جهان
٣٨ ص
(٦٧)
الف) وفا ادريس
٤٠ ص
(٦٨)
ب) دارين ابوعشيه
٤٠ ص
(٦٩)
ج) آيات الاخرس
٤٠ ص
(٧٠)
د) الهام الدسوقى
٤٠ ص
(٧١)
ه) عندليب طقاطقه
٤٠ ص
(٧٢)
و) هبه ضراغمه
٤١ ص
(٧٣)
ز) هنادى جرادات
٤١ ص
(٧٤)
ح) ريم الرياشى
٤١ ص
(٧٥)
ط) سنادر قديح
٤١ ص
(٧٦)
ى) زينب على ابوسالم
٤١ ص
(٧٧)
سرزمين موعود
٤٢ ص
(٧٨)
فتح محمدى، فتح حسينى، فتح مهدوى
٤٣ ص
(٧٩)
1 فتح محمدى (مكّه)
٤٤ ص
(٨٠)
2 فتح حسينى
٤٤ ص
(٨١)
3 فتح مهدوى
٤٦ ص
(٨٢)
امام حسين (ع) فراتر از بيان و تعريف
٤٨ ص
(٨٣)
ياران دو انقلاب
٥٢ ص
(٨٤)
1 بصيرت و بينش
٥٣ ص
(٨٥)
2 عشق ورزان به امامت و ولايت
٥٤ ص
(٨٦)
3 دين مدار، دين دار و دين يار
٥٥ ص
(٨٧)
4 تدبير، روشن بينى در برنامه ريزى
٥٦ ص
(٨٨)
عزادارى و انتظار
٥٧ ص
(٨٩)
وظيفه عزادار در قبال امام زمان (ع)
٥٧ ص
(٩٠)
هيأت شهدا
٦٠ ص
(٩١)
شفاى مادر شهيد
٦٠ ص
(٩٢)
دلدادگى شيخ عبدالكريم و شفاعت امام حسين (ع)
٦٢ ص
(٩٣)
گِل قدم عزاداران و شيعه شفاى چشم مرجع
٦٣ ص
(٩٤)
زيارت بهشتى
٦٤ ص
(٩٥)
حقّ زيارت حسين (ع)
٦٦ ص
(٩٦)
موعود نوجوان
٦٧ ص
(٩٧)
نيايش
٦٨ ص
(٩٨)
وارستگى
٦٩ ص
(٩٩)
ده گام تا امام زمان (ع)
٧٠ ص
(١٠٠)
از صفر تا بيست
٧٢ ص
(١٠١)
نسيم
٧٣ ص
(١٠٢)
به فتواى شقايق ها
٧٣ ص
(١٠٣)
بايد از كربلا گذشت و حسينى شد
٧٤ ص
(١٠٤)
مداومت به زيارت عاشورا
٧٦ ص
(١٠٥)
«ارزش گريه بر امام حسين (ع) از زبان امام عصر (عج)»
٧٦ ص
(١٠٦)
اشتباه
٧٧ ص
(١٠٧)
شكوفه
٧٧ ص
(١٠٨)
زكرياى نبى (ع) و مصيبت امام حسين (ع)
٧٨ ص
(١٠٩)
نويد خورشيد
٧٩ ص
(١١٠)
معرفى كتاب
٨٠ ص
(١١١)
نام كتاب نام هاى خطخطى
٨٠ ص
(١١٢)
نام كتاب آنچه خوبان
٨٠ ص
(١١٣)
نام كتاب 59 درس زندگى از سيره عملى حضرت امام مهدى (عج)
٨٠ ص
(١١٤)
نقطه ته خط
٨١ ص
(١١٥)
نور امامت
٨٣ ص
(١١٦)
معناى نور
٨٤ ص
(١١٧)
گونه هاى نور
٨٤ ص
(١١٨)
درجات نور
٨٤ ص
(١١٩)
آفرينش اهل بيت (ع) در عالم نور
٨٧ ص
(١٢٠)
نگاهى به زندگانى نامه استاد على دوانى (ره)
٨٩ ص
(١٢١)
يك كتاب در يك نگاه، حقوق مؤمنان
٩٠ ص
(١٢٢)
سنت هاى نيكو
٩٢ ص
(١٢٣)
دعا براى امام زمان (ع)، نردبان قرب
٩٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - ٢ اثر گذارى قيام عاشورا بر جنبش هاى آزادى بخش جهان

ايمان استوار داشتند. آن‌ها با عمل خود روشن كردند كه تفوّق عددى در جايى كه حق و باطل روبه‌رو مى‌شوند، اهميت ندارد و پيروزى حسين با وجود اقليتى كه داشت، باعث شگفتى من است.[١]

توماس ماساريك:

اگر چه كشيشان ما هم از ذكر مصايب حضرت مسيح، مردم را متأثّر مى‌سازند، ولى آن شور و هيجانى كه در پيروان حسين يافت مى‌شود، در پيروان مسيح يافت نخواهد شد و گويا سبب، اين باشد كه مصايب مسيح در برابر مصايب حسين، پر كاهى است در مقابل يك كوه عظيم پيكر.[٢]

ادوارد براون (پروفسور):

حتى غير مسلمانان نيز نمى‌توانند پاكى روحى را كه اين جنگ اسلامى تحت لواى آن انجام گرفت، انكار كنند.[٣]

واشنگتن ايرونيگ (تاريخ‌نگار امريكايى):

در زير آفتاب سوان سرزمين خشك و در روى ريگ‌هاى تفتيده عراق، روح حسين فنا ناپذير است. اى پهلوان و اى نمونه شجاعت و اى شهسوار من، اى حسين.[٤]

موريس دوكبرا:

اگر مورّخان ما حقيقت روز (عاشورا) را مى‌دانستند و درك مى‌كردند كه عاشورا چه روزى است، اين عزادارى را مجنونانه نمى‌پنداشتند، زيرا پيروان حسين به واسطه عزادارى حسين مى‌دانند كه پستى و زير دستى و استعمار و استثمار را نبايد قبول كنند و شعار پيشرو و آقاى آن‌ها، تن به ظلم و ستم ندادن بود.[٥]

بروكلمان كارل (خاورشناس و پژوهشگر آلمانى):

شهادت حسين علاوه بر نتايج و اثرات سياسى، موجب تحكيم و اشاعه مذهب‌[٦] شيعه گرديد و اين مذهب، مركز و مظهر تمايلات ضدّ غرب شد.

٢. اثر گذارى قيام عاشورا بر جنبش‌هاى آزادى‌بخش جهان‌

قيام كربلا به صورت يك حادثه هر چند جانكاه در دل تاريخ مدفون نگشت و ديرى نپائيد كه به يك حماسه جاويدان تبديل شد. قيام حسينى به صورت قيام و انقلابى الگو آفرين و تاريخ ساز درآمد و الهام بخش جنبش‌هاى گوناگون در تاريخ گرديد.

يكى از دستاوردهاى مهمّ قيام كربلا، تبيين شيوه‌اى اصولى و بسيار مؤثّر در مبارزه با حكومت‌هاى سلطه‌گر و زورمدار بوده است. حادثه كربلا، يك قيام اسوه و يك سيره عام براى تئورى انقلاب و يك پيام انقلابى- تاريخى است كه براى هر عصرى، پيام ويژه‌اى دارد. بر اساس ويژگى‌هاى شاخص نهضت امام حسين (ع)، ميان جنبش‌هاى اسلامى در سراسر جهان اسلام، پيوند به وجود آمد و موج بيدارى و انقلاب، مناطق وسيعى از جهان اسلام مانند مصر، سوريه، لبنان، عراق، تركيه، افغانستان، پاكستان، الجزاير، تونس، مراكش، حجاز، اندونزى، هندوستان و ايران را در بر گرفت.

در بيشتر كشورهاى اسلامى، ويژگى مردمى بودن روحانيت، رسالت رهبرى حركت‌ها و جنبش‌ها را بر دوش رهبران دينى نهاد. «شاه ولى‌الله دهلوى» و فرزندش، «سيد احمد خان هندى»، «سيد جمال الدّين اسدآبادى»، «اقبال لاهورى»، «محمّد على جناح»، «شيخ محمد عبده»، «شيخ عبدالرّحمان كواكبى»، «حسن البنا» و امام خمينى (ره)، نمونه‌هايى برجسته مبارزه بر ضدّ استكبار و طاغوت بر اساس نظام هدفمند انقلاب حسين بودند.

برخى از جنبش‌ها عبارتند از:

١. جنبش اسلامى شبه قاره هند

٢. جنبش اسلامى در شمال آفريقا و كشورهاى عربى (به ويژه مصر)

الف) جنبش سيد جمال‌الدّين اسدآبادى در مصر

ب) جنبش شيخ محمّد عبده‌

ج) جنبش شيخ عبدالرّحمان كواكبى‌

د) جنبش حسن البنا

٣. جنبش‌هاى اسلامى ايران‌

الف) جنبش تنباكو

ب) جنبش مشروطيت‌

ج) جنبش سردار جنگل‌

ه) قيام شيخ محمّد خيابانى‌

و) جنبش آيت‌الله كاشانى‌

ز) جنبش فدائيان اسلام‌

ح) جنبش آزادى ايران‌

ط) جنبش امام خمينى (ره)

٣. برداشت نمادين هاليوود از عاشورا[٧]

عاشورا و حماسه پر شكوه آن پديده‌اى است كه همواره رمز و راز نيروى پنهان و آشكار شيعيان و آزادى خواهان بوده است. قدرت اين رمز و راز آن چنان است كه دشمنان اسلام را هميشه در حيرت و شگفتى و سردرگمى فرو برده است. از همين رو، دشمنان، به ويژه صهيونيسم جهانى بر آنند تا با شبيه‌سازى و بهره‌گيرى از اين واقعه، براى دنياى پوشالى و خيالى خود، جلوه‌هاى مقدّس و آسمانى بيافرينند. براى مثال، در سه كنفرانس جهانى تورنتو، واشينگتن و اورشليم، «فرانسيس فوكوياما» كتاب پايان تاريخ خود را ارائه كرد. اين كتاب در برابر كتاب برخورد تمدّن‌ها اثر «ساموئل هانتينگتون» است. فوكوياما مدّعى است كه خرده تمدن‌ها و فرهنگ‌هاى جزئى به دست فرهنگ غالب بلعيده مى‌شوند و رسانه‌ها، دنيا را به سمت دهكده واحد پيش مى‌برند و به ناچار دنيا درگير جنگى خانمان‌سوز خواهد شد. بنابراين، براى پيش‌گيرى از اين جنگ بايد يكى را به عنوان كدخدايى بپذيريم و در ادامه ثابت مى‌كند كه كدخدا، امريكا است. فوكوياما مى‌گويد: اين نبرد حتمى است، ولى برنده آن غرب نخواهد بود و او با اسناد و مدارك ثابت مى‌كند كه برنده نبردِ آخرالزّمان، شيعيان هستند.