ضربه‌اى كه به وى اصابت مى‌كند يك حوريه‌اى به او داده شده و به ازاى هر دردى كه بر پيكرش وارد مى‌شود هزار هزار درجه ارتقا داده مى‌شود و از نديمان رسول خدا (ص) محسوب شده تا از حساب فارغ گردد و پس از آن فرشتگانى كه حامل عرش هستند با او مصاحفه كرده، به او مى‌گويند: آن چه دوست دارى بخواه.

و زننده وى را براى حساب حاضر مى‌كنند پس هيچ سؤالى از او نكرده و با هيچ چيز اعمالش را نسنجيده و محاسبه نكرده بلكه دو بازويش را گرفته و او را برده و به فرشته‌اى تحويل داده و آن فرشته به او جرعه‌اى از حميم (آب داغ جهنم) و جرعه‌اى از غسلين (آب چرك كه از پوست و گوشت دوزخيان جارى مى‌باشد) مى‌چشاند و سپس او را روى تكه‌اى سرخ از آتش قرار داده و به وى مى‌گويند: بچش چيزى را كه دست‌هايت پيش پيش به واسطه زدن شخصى كه او را زدى براى تو فرستاده‌اند، كسى را كه زدى پيك و پيام آور خدا و رسول خدا بود و در اين هنگام مضروب را آورده و نزديك درب جهنم نگاه داشته و به او مى‌گويند: به زننده خود بنگر و به آن چه به سرش نظر نما آيا سينه‌ات شفا مى‌يابد؟ اين عذابى كه به او وارد شده به خاطر قصاص براى تو مى‌باشد، پس مى‌گويد: حمد خدا را كه من و فرزند رسول خدا را يارى فرمود.[١]

حقّ زيارت حسين (ع)

مردى از شيعيان آورده است كه به امام صادق (ع) گفت: هنگامى كه حسين (ع) را زيارت كردم، شوق ديدار شما نيز در انديشه‌ام پديدار شد و مرا وادار كرد تا رنج اين سفر طولانى را براى ديدار شما، به جان بخرم.

امام صادق (ع) فرمود: «به وعده‌هاى پروردگا، يقين داشته باش، تو از سراى بزرگ مردى كه حق پرشكوه‌ترى از من بر شما دارد، آمده‌اى.»

پرسيدم: چه حق بزرگ‌ترى از وجود گرامى شما بر من دارد؟ فرمود:

«حق او اين است كه وقتى بر او وارد شدى، خداى را در حرم او بخوانى و خواسته‌ها را به بارگاه او ببرى.»[٢]

امام باقر (ع) به ديدار زائران حسين (ع) مى‌شتافت.

پى‌نوشت‌ها:

برگرفته از: معجزات و كرامات امام حسين (ع)، نوشته عباس عزيزى، نشر سلسله.

[١]. زندگانى امام حسين (ع)، ص ٢٠٣- ٢٠٠.

[٢]. گنجينه دانشمندان، ج ١، ص ٣٠٤.

[٣]. مردان علم در ميدان عمل، ص ٢١٨

[٤]. داستان‌هاى شگفت، ص ٧٢- ٧١.

(٥). سيماى فرزانگان، ج ٣، ص ١٨٦؛ منهاج الدّموع، ص ٢٠٥.

[٦]. كامل الزيارات. ص ٤٠٦- ٤٠٢.

[٧]. بحارالانوا، ج ١٠١، ص ٤٦.