ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - سرزمين موعود
سرزمين موعود
اينجا همان سرزمين موعود توست. قطعهاى از بهشت كه به زمين پيوند خورده است. از مركبت پايين بيا! رحل اقامت بيفكن! اين خاك مىخواهد اعجاز عطش را تماشا كند؛ قرنهاست در انتظار حضور توست. مىخواهد در عطر نفسهايت متبرك شود. اين خاك مهر سجود عالمى خواهد شد.
از مركبت پايين بيا! رحل اقامت بيفكن! خيمههاى بىكسىات را برپا كن! به كودكانت مشق عطش بياموز! اين خاك از خون تو آبرو خواهد گرفت. خون سرخت در شريان عزّت و آزادگى انسان تا ابد جارى خواهد ماند.
سينهات را به پهناى تمام دردهاى عالم وسعت دادهاند. تو امروز حماسىترين مثنوى تاريخ را با تكههاى پيكرت خواهى سرود. در بيت بيت شعر تو حقيقتى جارى است كه راز ماندگارى مثنوىات خواهد شد. قافيههاى شعرت چشمهاى عبّاس است، قامت رعناى اكبر، حنجر نازك اصغر. قافيههاى شعرت، تمام وزن سپاه دشمن را به هم مىريزد. «هل من ناصر» غريبانهات تمام دشت را به آتش مىكشد. ذوالجناح از درد به خود مىپيچد. حجم هوا سنگين است هر چه قدر چشم مىدود سياهى است، نيزههاى آخته، شمشيرهاى برهنه، روبهان پليد، گرگهاى درنده، و مردى كه سينهاش به اندازه تمام زخمهاى نامردى بىانتهاست. سينه صدچاك او تمام تيرهايتان را برخواهد تافت، با تمام سپاه نيرنگ خود به پيش بياييد!
به نام دين و به نام آيين محمد (ص) كلام رسول خدا (ص) هنوز در حافظه تاريخ مانده است: «احبّ الله من احب حسيناً» «هر كس حسين (ع) را دوست بدارد خداوند دوستش دارد».