از هنگام باز شدن پاى يهود به سرزمين اسلامى فلسطين، آنان تمامى تلاش خود را براى فائق آمدن بر دين اسلام به كار بسته‌اند. خداوند متعال را مقدس نمى‌شمارند و او را سبّ مى‌كنند، كتاب‌هاى آسمانى را تحريف و دستورات آن‌ها را زير پا مى‌گذارند، شعائر دينى را به استهزا گرفته و اماكن مقدس و مساجد را تخريب مى‌كنند.

يهوديان در سال ١٩٦٩ م. «عمرعبدالغنى سلامه» را به اتهام آن‌كه عضو چريك‌هاى مبارز است، دستگير، و به زندان انداختند. وى بيش از يك سال و نيم در حبس و تحت شكنجه آنان قرار داشت. اما وقتى كه براى بار دوم دستگير شد، شكنجه‌هايى را ديد كه اصلًا مانند آن را قبلًا نديده بود. [شكنجه‌هايى نظير:] ضربات الكتريكى، آويزان كردن از سقف به وسيله زنجير، وادار كردن به پاك كردن زمين آلوده به كثافات، نجاست و ذره‌هاى شيشه به وسيله زبان و سپس وادار ساختن وى به بلعيدن آن كثافات. و هنگامى كه او از شكنجه‌كنندگان مى‌خواهد كه به [خاطر] نام خدا بر او رحم كنند، به او گفتند: «خداى تو زير لگدهاى ماست».[١]

تحريف قرآن: «روزنامه الاتحاد»- چاپ امارات عربى- خبرى را منتشر ساخت كه بنابر آن، رئيس اوقاف قدس اشغالى، نسبت به استفاده از برخى قرآن‌هاى توزيع شده در كرانه اشغالى باخترى [رود اردن‌] هشدار داده است، و خبرهاى رسيده از سرزمين‌هاى اشغالى حاكى از آن است كه نيروهاى اشغالگر، تعدادى قرآن تحريف شده توزيع كرده‌اند تا از طريق دستبرد، جابجايى يا حذف بعضى از آيات قرآن كريم به ترويج افكار صهيونيستى‌شان بپردازند.[٢]

چند سال پيش در نخستين ساعات صبح روز جمعه، گروهى از يهوديان «شهرك كريات اربع»

- مستعمره‌اى كه يهود آن را در «الخليل» ايجاد كرده است- در غياب مسلمانان به حرم حضرت ابراهيم (ع) هجوم بردند و به هتك حرمت و تخريب آن پرداختند. [از جمله اين‌كه‌] آنان يك جلد از قرآن كريم را برداشتند و آن را پاره پاره كردند و مانند خوك‌ها با لگدهاى خود بر روى آن راه رفتند.[٣]

در سال ١٩٢٤ هنگام اشغال شهر «يافا» توسط يهود، ناآرامى‌هايى در آن شهر رخ داد كه علت آن اين بود كه تعدادى از يهوديان خود را به ظاهر علماى دين اسلام در آورده و از طريق تحريك احساسات و عواطف مسلمانان، عزّت آنان را جريحه‌دار ساخته بودند.[٤]

در سال ١٩٢٩ يهوديان همراه با سربازان پست خود به مصاف مسلمان‌ها آمدند، در حالى كه شعار وجوب باز پس گرفتن «مسجدالاقصى» و تخليه كامل آن از مسلمانان را فرياد مى‌زدند.[٥]

پيامبر اكرم- حضرت محمد (ص)- نيز از تيرهاى زهرآگين يهود ايمن نبود. آنان آن حضرت را متهم به دروغ‌گويى كردند و عليه ايشان اعلان جنگ نمودند. در تلمود[٦] آمده است:

از آن رو كه مسيح دروغگوست و بدان سبب كه محمد (ص) به [حقانيت‌] او (مسيح) اعتراف كرد، و اعتراف كننده به [حقانيت‌] دروغگو، دروغگويى مانند اوست، واجب است كه با دروغگوى دوم به جنگ برخيزيم هم‌چنان كه با دروغگوى اول جنگ كرديم.[٧]

روش‌هاى جنگ يهود با عقايد اسلامى‌

رژيم [نامشروع‌] اسرائيل پس از سال ١٩٦٧ به شكل آشكار و واضح، در كرانه باخترى و نوار غزه به جنگ با عقايد اسلامى پرداخته است. از جمله اين روش‌ها مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:[٨]

الف) حمايت از فعاليت‌هاى مبلغان مسيحيت در بين مسلمانان: ترويج مسيحيت در فلسطين اشغالى، روش‌هاى مختلفى دارد. از آن جمله ارسال دسته‌هايى است كه توسط جمعيت‌هاى تبشيرى مسيحى ارسال مى‌شوند و رژيم صهيونيستى از آن‌ها به وسيله اعلام در روزنامه‌هاى محلى، توزيع كتاب‌هايشان با قيمت‌هاى ناچيز و احياناً رايگان، ايجاد بيمارستان‌هاى مسيحى (مانند «بيمارستان عروب» در الخليل؛ به نحوى كه يكى از مسلمانان در آن مسيحى شد و اسم خود را به «فيليپ» تغيير داد) تأسيس مدارس و خانه‌هاى تبليغى كه بچه‌هاى مسلمانان را پذيرش مى‌كند و آنان را بر اساس اعتقادات مغاير با اسلام آموزش مى‌دهند.

ب) حمايت از الحاد: رژيم صهيونيستى به حزب كمونيستى «راكاح» اجازه فعاليت داده و به انتشار نشريات، روزنامه‌ها و كتاب‌هاى كمونيستى نيز مجوز مى‌دهد، و نسبت به توزيع آن‌ها در ميان جوانان مسلمان در باشگاه‌هاى ورزشى و هم‌چنين زندان‌هاى اسرائيل كمك و مساعدت مى‌كند.

ج) حمايت از جنبش‌هاى مخرب (بهاييت و قاديانى): رژيم صهيونيستى اجازه نشر افكار و عقايد بهاييت را در فلسطين اشغالى صادر، و راه را براى عرضه جهانى (افكار و عقايد) آن، از طريق ايجاد كنگره جهانى آن در شهر حيفا، تحت حمايت اين رژيم هموار كرد. اين رژيم، به افكار و عقايد منحرف اين گروه‌ها در رسانه‌هاى عمومى مختلف خود حق انتشار داده است.

گروه دوم؛ قاديانى كه جهاد را ملغى دانسته و قرآن را مطابق رأى خود تفسير مى‌كند. و خطر آن از گروه قبل بيشتر است. اعضاى اين گروه در فلسطين اشغالى حضور دارند. آنان به خود عنوان «احمديه» داده و مبلغان آن اقدام به انتشار مجلاتى مانند: «بشرى» مى‌كنند كه به دواير حكومتى اسراييل و ميان مردم بدون دريافت وجه ارسال مى‌شود.

٢. دشمنى با بشر

يهوديان «يهوه» را پروردگار سربازان مى‌پندارند، كه همان خداى قوم ظالم و قسى‌القلب بنى‌اسرائيل است. و او [روح‌] درگيرى، تهديد و قساوت را در درون سربازان نهاد. در كدام‌