فايده ندارد و انتقام از آنان بدون آن حضرت ممكن نيست. بنابراين عنصر جهاد و مبارزه هرگز از زندگى عزادار حقيقى حذف نمى‌شود. او تا وقتى كه با مصيبت اعظم غيبت امام زمان (ع) آن هم در اوج غربت و مظلوميت و تنهايى رو به روست، هرگز آرام و قرار ندارد. او تا لحظه‌با شكوه ظهور و از بين رفتن اين مصيبت اعظم به مبارزه با دجّال و موانع ظهور ادامه مى‌دهد. و پس از ظهور نيز به جهاد در راه امامش براى انتقام امام حسين (ع) و ساير اهل بيت (ع) ادامه مى‌دهد و رمز اين كه اين مبارزه و جهاد هميشگى و طولانى است، اين است كه قرآن كريم به همه مسلمين دستور داده است كه تا رفع فتنه و حاكميت دين خدا در سراسر جهان به جهاد مقدس خود ادامه دهند:

وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ‌.[١]

با كافران جهاد كنيد كه ديگر فتنه‌اى باقى نماند و آيين همه ما در دين خدا باشد.

كدام فتنه و مصيبت براى جامعه انسانى بالاتر از غيبت امام زمان (ع) و محروميت جامعه جهانى از رهبر معصوم و متخصص الهى و مظهر خدا است. عزادار حقيقى در اين مقطع حساس و سرنوشت‌ساز با تشخيص وظيفه الهى جهاد، بدون فوت وقت تا رفع اين بزرگ‌ترين فتنه، و تا رسيدن به امام خود و جهاد در ركاب او، به مبارزه مى‌پردازد. او نيك مى‌داند بهترين زمان براى سربازى و خدمت و تقرّب نسبت به امام زمان (ع) زمانى كنونى است. نه زمان ظهور كه زمان پيروزى است. چنان كه قرآن كريم مى‌فرمايد:

لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ أُولئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ.[٢]

آن مسلمانانى كه پيش از فتح مكه در راه دين انفاق و جهاد كردند با ديگران برابر نيستند آنان درجه‌اى عظيم‌تر دارند، تا كسانى كه بعد از فتح انفاق و جهاد كردند. البته خدا به هر دو طايفه وعده احسان داد. و خدا به آنچه مى‌كنيد آگاه است.

قيام و جهاد براى برطرف كردن موانع ظهور ارزش و اهميت بيشترى نسبت به سربازى و جهاد در ركاب آن حضرت را دارد، زيرا قرآن كريم همراهى با امام را قبل از پيروزى با ارزش‌تر و مهم‌تر مى‌داند. بزرگ‌ترين گناه براى عزدار در مرتبه پنجم، تنها گذاشتن امام زمان (ع) است. عزادار كه در اين مرتبه آگاهى زيادى نسبت به درس‌ها و پيام‌هاى عاشورا دارد، به وفادارى و هم‌دلى نسبت به امام زمانش بيشترين توجه و اهتمام را دارد. او از اصحاب عاشورا درس بزرگ وفادارى نسبت به امام زمان خويش را به خوبى آموخته است. وفادارى يعنى پاى‌بند بودن به عهد و پيمانى كه بسته‌ايم. وفاى به عهد، به خصوص نسبت به امام و رهبر معصوم از بزرگ‌ترين واجبات است و پيمان شكنى و بى‌وفايى از بزرگ‌ترين محرمات مى‌باشد. قرآن كريم و روايات معتبر اسلامى مملوّ از توصيه اكيد به رعايت عهد و وفادارى و پرهيز از عهد شكنى و بى وفايى است. سيدالشهدا (ع) در روز عاشورا درباره دو گروه دوستان و دشمنان سخن گفت. دوستان خويش را به وفادارى ستود و دشمنانش را به خاطر بى‌وفايى‌شان مورد نكوهش و سرزنش قرار داد. آن حضرت (ع) در مورد دوستان خود فرمودند:

من اصحابى باوفاتر و بهتر از اصحابم نمى‌شناسم.[٣]

در روز عاشورا وقتى بر بالين «مسلم بن عوسجه» آمد، اين آيه شريفه را خواند:

فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‌ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا.[٤]

از مؤمنين مردانى هستند كه با عهد خويش با خدا صادق بودند، برخى‌شان به عهد خود وفا كرده و جان باختند، برخى هم منتظرند و عهد و پيمان را هيچ دگرگون نساختند.

امام (ع) درباره دشمنان خود نيز چنين فرمودند: «اهل وفا به پيمان نيستند، عهد خويش را شكسته و بيعت مرا از گردن خود كنار نهاده‌ايد. به جانم سوگند، با پدرم، با برادرم و با پسر عمويم مسلم بن عقيل نيز همين كار را كرديد».[٥]

در «زيارت اربعين» خطاب به خود آن حضرت چنين عرض مى‌كنيم:

شهادت مى‌دهم كه تو به عهد خود وفا كردى و تا رسيدن به يقين (شهادت) در راه او جهاد كردى‌[٦].

پى‌نوشت‌ها:

برگرفته از: كتاب: عزادار حقيقى، نوشته محمد شجاعى.

[١]. يوم ندعوا كلّ اناسٍ بامامهم؛ روزى كه ما هر گروهى از مردم را با پيشوايشان دعوت مى‌كنيم. (سوره اسراء (١٧)، آيه ٧١)

[٢]. مجلسى، بحارالأنوار، ج ٤٥، ص ٥٣.

[٣]. امام خمينى (ره)، صحيفه نور، ج ١، ص ٣.

[٤]. سوره سبأ (٣٤)، آيه ٤٦.

[٥]. مجلسى، همان، ج ٥٣، ص ١٧٧.

[٦]. براى آشنايى بيشتر با كيفيت عملياتى شدن به بخش چهارم كتاب آشتى با امام زمان (ع) مراجعه شود.

[٧]. امام خمينى (ره)، همان، ج ١٦، ص ٢٠١.

[٨]. همان، ج ٢٠، ص ١٢٧.

[٩]. زيارت عاشورا؛ يا اباعبدالله سلمّ لمن سالمكم و حربٌ لمن حاربكم الى يوم القيامة

[١٠]. سوره انفال (٨)، آيه ٣٩.

[١١]. سوره حديد (٥٧)، آيه ١٠.

[١٢]. موسوعة كلمات الامام الحسين، ص ٣٩٥؛ فإنّى لا اعلم اصحاباً أوفى و لا خيراً من اصحابى‌

[١٣]. سوره احزاب (٣٣)، آيه ٢٣.

[١٤]. موسوعة كلمات الامام الحسين، ص ٣٦٣.

[١٥]. محدث قمى، مفاتيح الجنان، زيارت اربعين. أشهد أنّك وفيت بعهدالله و جاهدت فى سبيله حتّى أتيك اليقين.