با حاكميت مبانى اعتقادى و موازين اخلاقى اسلام، زن و مرد را به اداى حقوق يكديگر وادار كند، در نهايت، به نتيجه مطلوب نخواهد رسيد و نهاد خانواده، بيش از پيش، تضعيف خواهد شد.

بر همين اساس است كه در اصل سوم قانون اساسى جمهورى اسلامى كه به بيان وظايف دولت جمهورى اسلامى اختصاص يافته است، مى‌خوانيم:

دولت جمهورى اسلامى ايران، موظّف است براى نيل به اهداف مذكور در اصل دوم، همه امكانات خود را براى امور زير به كار برد:

ايجاد محيط مساعد براى رشد فضايل اخلاقى بر اساس ايمان و تقوا و مبارزه با كلّيه مظاهر فساد و تباهى ....

در سند «چشم‌انداز جمهورى اسلامى ايران در افق ١٤٠٤ هجرى شمسى» (مصوّب ٢٦/ ٧/ ١٣٨٢) نيز بر ضرورت حاكميت اصول اخلاقى و ارزش‌هاى اسلامى بر جامعه، تأكيد و چنين مقرّر شده است:

جامعه ايرانى در افق اين چشم‌انداز چنين ويژگى‌هايى خواهد داشت:

- توسعه‌يافته، متناسب با مقتضيات فرهنگى، جغرافيايى و تاريخى خود و متّكى بر اصول اخلاقى و ارزش‌هاى اسلامى، ملّى و انقلابى، با تأكيد بر مردم‌سالارى دينى، عدالت اجتماعى، آزادى‌هاى مشروع، حفظ كرامت و حقوق انسان‌ها و بهره‌مند از امنيت اجتماعى و قضايى.

در سياست‌هاى كلّى خانواده نيز، به اين موضوع توجّه شده و در بند ٥ آن چنين آمده است:

تحكيم خانواده و ارتقاى سرمايه اجتماعى آن، بر پايه رضايت و انصاف، خدمت و احترام و مودّت و رحمت با تأكيد بر:

- به‌كارگيرى يكپارچه ظرفيت‌هاى آموزشى، تربيتى و رسانه‌اى كشور در جهت تحكيم بنيان خانواده و روابط خانوادگى.

- فرهنگ‌سازى و تقويت تعاملات اخلاقى.

- مقابله مؤثّر با جنگ نرم دشمنان براى فروپاشى و انحراف روابط خانوادگى و رفع موانع و زدودن آسيب‌ها و چالش‌هاى تحكيم خانواده.

- ممنوعيت نشر برنامه‌هاى مخلّ ارزش‌هاى خانواده.

در بند ٦ اين سياست‌ها نيز، در اين زمينه چنين آمده است:

ارائه و ترسيم الگوى اسلامى خانواده و تقويت و ترويج سبك زندگى اسلامى- ايرانى با:

- ترويج ارزش‌هاى متعالى و سنّت‌هاى پسنديده در ازدواج و خانواده.

- پر رنگ كردن ارزش‌هاى اخلاقى و زدودن پيرايه‌هاى باطل از آن.

بنابر اين، با توجّه به اينكه از يك سو، بسيارى از آسيب‌ها و ناهنجارى‌هاى حوزه خانواده و روابط زن و مرد در ايران، ريشه در بى‌توجّهى به موازين اعتقادى و اخلاقى اسلام دارد و از سوى ديگر، پاى‌بندى به اين موازين، ضامن تحقّق بسيارى از وظايف و مسئوليت‌هاى متقابل زن و مرد در كانون خانواده است،[١] همه نهادها و سازمان‌هاى فرهنگى كه در پى تحكيم بنيان خانواده و مقابله با عوامل تهديدكننده سلامت و استحكام آن هستند، بايد در جهت تقويت مبانى اعتقادى و اخلاقى جامعه، به ويژه نسل جوان بكوشند.

٤. توجّه ويژه به آموزش و تربيت جنسى اقشار گوناگون‌

در نظام جمهورى اسلامى به آموزش و پرورش جامعه و بالا بردن سطح آگاهى‌هاى عمومى در همه زمينه‌ها، توجّه خاصّى شده و برهمين اساس در اصل سوم قانون اساسى، دولت جمهورى اسلامى ايران موظّف شده است براى دست‌يابى به اهداف يادشده در اصل دوم، همه امكانات خود را براى امور زير به كار برد:

١. ايجاد محيط مساعد براى رشد فضايل اخلاقى بر اساس ايمان وتقوا و مبارزه با كلّيه مظاهر فساد و تباهى؛

٢. بالا بردن سطح آگاهى‌هاى عمومى در همه زمينه‌ها، با استفاده صحيح از مطبوعات و رسانه‌هاى گروهى و وسايل ديگر؛

٣. آموزش و پرورش و تربيت بدنى رايگان براى همه در تمام سطوح و تسهيل و تعميم آموزش عالى.

در همين راستا، در اسناد بالادستى نظام جمهورى اسلامى به ارائه خدمات آموزشى و مشاوره‌اى بر مبناى فرهنگ و ارزش‌هاى اسلامى- ايرانى با هدف تحكيم بنيان و پايدارى خانواده توجّه ويژه شده و از جمله در بند چهارم «سياست‌هاى كلّى جمعيت» (مصوّب ٣٠/ ٢/ ١٣٩٣) در اين زمينه، چنين مقرّر شده است:

تحكيم بنيان و پايدارى خانواده با اصلاح و تكميل آموزش‌هاى عمومى درباره اصالت كانون خانواده و فرزندپرورى و با تأكيد بر آموزش مهارت‌هاى زندگى و ارتباطى و ارائه خدمات مشاوره‌اى بر مبناى فرهنگ و ارزش‌هاى اسلامى- ايرانى و توسعه و تقويت نظام تأمين اجتماعى، خدمات بهداشتى و درمانى و مراقبت‌هاى پزشكى در جهت سلامت بارورى و فرزندآورى.

در «سياست‌هاى كلّى ايجاد تحوّل در نظام آموزش و پرورش كشور» (مصوّب ٥/ ٢/ ١٣٩٢) نيز بر «ارتقاى سلامت جسمى و روحى معلّمان و دانش‌آموزان و پيش‌گيرى از آسيب‌هاى اجتماعى»، تأكيد و اين موضوع يكى از محورهاى به‌سازى و كيفيت بخشى به منابع آموزش و پرورش به عنوان محور تحوّل در نظام تعليم و تربيت كشور و بهبود مديريت منابع انسانى برشمرده شده است.

با توجّه به مطالب يادشده، مى‌توان گفت كه نظام جمهورى بسلامى بايد با استفاده از ظرفيت سازمان‌ها و نهادهاى رسمى آموزشى و پرورشى و همچنين مطبوعات و رسانه‌هاى گروهى، آموزش و تربيت جنسى اقشار گوناگون جامعه را، بر مبناى فرهنگ و ارزش‌هاى اسلامى- ايرانى در دستور كار خود قرار دهد تا در آينده، شاهد خانواده‌هايى مستحكم و نسلى پويا و سالم باشيم.

مراد از آموزش جنسى، ارائه اطّلاعات و آموزش‌هاى لازم متناسب با سن، جنس و نياز مخاطب در زمينه جنسيت، هويّت جنسى، اندام‌هاى جنسى، چگونگى توليد مثل، تغييرات جسمى و روانى دوران بلوغ و احكام و دستورهاى شرعى و بهداشتى مرتبط با آن، بايسته‌هاى تعامل و ارتباط با جنس مخالف، چگونگى خويشتن‌دارى جنسى و استفاده درست از غريزه جنسى است كه با هدف پاسخ‌گويى به پرسش‌ها و ابهام‌هاى ذهنى دختران و پسران، آشنا كردن آنها با وظايف و تكاليف بهداشتى و شرعى خود، جلوگيرى از هر گونه سوء استفاده جنسى از كودكان و انحراف جنسى نوجوانان و جوانان و در نهايت، زمينه‌سازى براى ازدواج و تشكيل خانواده و انجام درست وظايف زناشويى انجام مى‌شود.[٢]