ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦ - گلبرگ هاى زهرايى
اگر على نبود بانو،
همتايى برايتان نبود ...
آب و آينه،
ماه و خورشيد،
نور و پاكى،
فاطمه و على،
على و فاطمه،
سهم يكديگرند
بى شك ...
١٣
ساده است بانو،
جهيزيهتان ...
پس
پيراهن عروس
چه شد؟!
١٤
چه نيك مىنگريد بانو،
به «زن» و «جهاد» او ...
ادب،
ايثار،
همراهى،
كار،
انس و دوستى،
و يك كلام
«خوب شوهر دارى كردن»
١٥
دستانتان بانو،
زخم شدهاند انگار.
خستگى را بدهيد
ذكر را بگيريد.
الله اكبر،
سبحان الله،
الحمد لله.
١٦
چه آسان دل كنديد بانو،
از زيور و پردههاى نو ...
فقط به يك نگاه،
كه سخت،
دل بسته آنيد ...
١٧
چه بهشتىاند بانو،
ميوههاى دلتان!
از حسن
تا حسين
آسمان آسمان
عشق مىبارد
و بقيع و كربلا
خيس اشكند.
زينب امّا ...
امان از دل زينب ...
١٨
چه فرق مىكند بانو،
اينجا يا بهشت ...
خوشا به حال همسايگانتان،
نخستين دعاى خير شما
براى آنهاست ...
براى هميشه ..
١٩
پاداش روزههاى نيلوفرانه شماست بانو،
«سوره انسان!»
دعاى اشتياق مسكين
و فقير
و يتيم.
٢٠
نوش جانتان بانو،
طعام بهشتى ...
يادش به خير
مريم و
محراب و
لطف خدا ...
٢١
چه شيرين است بانو،
درس گفتن و مسئله آموختن،
شنيدن و پاسخ گفتن،
دست دل زنان را گرفتن
و تا كوى دانايى رساندن ...
چه شيرين است بانو،
معلّمى شما!
٢٢
خانهتان
چه بوى بركتى مىگيرد بانو،
وقتى
شما و پيامبر،
شما و على،
شما و حسن،
شما و حسين،
همه دور كساييد
و سلام خدا هم
مىرسد ...
٢٣
كوثر كه باشيد بانو،
همه امامان
از جارى وجود شما
سيراب مىشوند ...
و مىشوند فرزندانتان
و فرزند پدرتان
كه تا قيامت
نسل او باقى ست ...
٢٤
تنها خدا مىداند بانو،
«دست» شما
چه گرهها كه گشود ...
و چه مهربانىها كه ورزيد ...
سلام بر شما
و سلام بر نام بلندتان
كه از آغاز
تا پايان
هميشه آشناست!
٢٥
و خدا
اراده كرده است بانو،
كه جسم و جانتان
روح و فكرتان
رأى و راهتان