ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - تقدّس يافته ها
به روزها و شبها دشنام ندهيد
در «علل الشّرايع» (ج ٢، ص ٢٦٤) با سندش از امام صادق (ع) از پدرشان نقل است كه رسول خدا (ص) فرمود:
«بادها را دشنام ندهيد كه فرماندارند. كوهها و ساعتها و روزها و شبها را دشنام ندهيد كه گناه مىورزيد و [آثار آن] به شما برمىگردد.»[١]
ساعتى از بهشت
در مناظرهاى بين مردى نصرانى با امام باقر (ع)، مرد نصرانى رو به نصارا كرده و گفت: اى گروه نصارا! مردى از امّت محمّد به من مىگويد: تو از من بپرس! شايسته است چند مسئله از او بپرسم. سپس گفت: اىبنده خدا! بگو آن ساعتى كه نه از شب است و نه از روز، چه ساعتى است؟
امام باقر (ع) فرمودند: «مابين سپيدهدم تا زدن خورشيد.»
نصرانى گفت: اگر نه از ساعتهاى شب است و نه از ساعتهاى روز، پس از چه ساعتى است؟
امام (ع) فرمودند: «از ساعتهاى بهشت است و در آن ساعت است كه بيماران ما بهبودى يابند.»[٢]
تقدّسيافتهها
به جز ايّام خاصّ نزد مؤمنان به اديان آسمانى، اماكنى، همچون «مسجدالاقصى»، «مسجدالحرام» و «مسجد كوفه»؛ اشيايى، همچون «قرآن» و «انجيل» و ساير كتب آسمانى؛ اعمالى، همچون حجّ، نماز و روزه و اشخاصى، همچون انبيا، اوليا و قدّيسين و حتّى برخى آبها، همچون زمزم در زمره شرافتيافتگانند. در عموم اين سنّتهاى دينى، امر تقدّس و تشرّف، خارج از اراده انسان و با انگشت اشارت آسمانى تحقّق يافته است؛ چنانكه خداوند متعال در قرآن كريم، تقدّس و مباركى «مسجد الحرام»، «وادى ذىطور» (در صحراى سينا) و سرزمين مقدّس در «فلسطين» را اعلام داشته و مىفرمايند:
«إِنَّأَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ؛[٣]
در حقيقت، نخستين خانهاى كه براى [عبادت] مردم نهاده شده، همان است كه در مكّه مىباشد و مبارك و براى جهانيان [مايه] هدايت است.»
«إِنِّيأَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً؛[٤]
اين منم پروردگار تو، پاىپوش خويش بيرون آور كه تو در وادى مقدّس «طُوى» هستى.»
«ياقَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ؛ ١٦
«اى قوم من! به سرزمين مقدّسى كه خداوند براى شما مقرّر داشته است، درآييد و به عقب بازنگرديد كه زيانكار خواهيد شد.»
منشأ قداست و تطهير در ادبيات دينى و سنّت مذهبى، رحمانى و آسمانى است؛ درحالىكه در عصر حاضر و ميان انسان معاصر، بشر متّكى به حوادث و هواجس نفسانى، اقدام به نشانهگذارى اماكن و ايّام و به پندار غلط، مقدّسسازى اماكن و اوقات مىپردازد.
«قرآن كريم» به صراحت، اهل بيت پيامبر اكرم (ص) را به عنوان قداست يافتهها و تطهيرشدهها معرفى مىكند و اين امر را مستقيماً به خودش معطوف مىدارد:
«إِنَّمايُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً؛ ١٧
يقيناً خداوند مىخواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند.»
در سنّتهاى مذهبى، امر قدسى و شريف، تجلّياتى دارد كه به مؤمن اجازه مىدهد از مسير آن تجلّيات، ارتقا يافته و بهرههاى بزرگ دنيوى و اخروى فراهم آورد. به طور خلاصه، همه آنچه كه مؤمنان تحت تجلّيات نورانى، امر مقدّس و در سآيه زمانها، مكانها و اعمال مقدّس حاصل مىكنند، عبارتند از:
١. تقدّس يافتهها باعث تقويت احساس دينى و ازدياد تقوى مىشوند؛
٢. تقدّسيافتهها، هر يك به نحوى تجلّىگاه ملكوتند؛
٣. تقدّسيافتهها تسهيلكننده ارتباط معنوى با عوالم قدسىاند؛
٤. تقدّسيافتهها باعث تقرّب به خداوند متعال و كسب كمالات روحانىاند؛
٥. تقدّسيافتهها مبارك يافته از سوى خداوند و لاجرم بركت زايند؛
٦. تقدّسيافتهها باعث خضوع و خشوع و ظهور خشيّت در قلب مؤمنانند؛
٧. تقدّسيافتهها باعث ازدياد شوق و طلب براى نيل به امر قدسى مىشوند؛
٨. تقدّسيافتهها دروازده ورود به ملكوت و آمد و شد ملكوتيانند؛
٩. تقدّسيافتهها باعث تجربه قدرت الهى، (شفاى بيمار، نجات گرفتاران، بخشش گناهان، عافيت، و ...) اند؛
١٠. تقدّسيافتهها و اعمال و آداب مقرّر شده براى آنها، سبب تداوم سنن الهى در عرصه تاريخند؛
١١. تقدّسيافتهها باعث ماندگارى شرايع و سنن ممدوح آسمانى در ميان نسلها هستند؛
١٢. تقدّسيافتهها باعث مصونيت و امنيّت مؤمنان در برابر جنود خبيث شيطانى و ناديدنىاند؛
. تقدّسيافتهها باعث پيوند نسلها به نقشه كلّى الهى در ارسال انبيا و اوصيا و انزال كتب آسمانىاند؛
١٤. تقدّسيافتهها باعث تخفيف و تضعيف طرحهاى دشمنان انسان و اديان هستند؛
١٥. تقدّسيافتهها باعث ماندگارى شعائر الهى و مذهبىاند؛
١٦ ....
گرچه جمله آفريدهها و پديدهها، از ابتدا به دليل آنكه در شأن آيتاللهى لباس هستى به تن كردهاند، قابل توجّه و احترامند، آيات و پديدههاى تقدّسيافته، به دليل آنكه به نحو خاص، نشان شده و تطهير يافتهاند واجد شأن والاتر و بالاتر قدسى نيز هستند و از همين رو، پاسدارى از حرمت آنها بر همگان لازم آمده است و چنانچه اين حرمت پاسدارى نشود، آثار سوء آن (بىرحمتى) به متجاوز و متعدّى بازگشت مىكند.
«ذلِكَوَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ؛ ١٨
هر آن كس كه حرمتهاى الهى را بزرگ بدارد، نزد پروردگارش براى