ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - حضرت آدم (ع)
معجزات پيامبر اعظم (ع)
مريم پاك آئين
از امام كاظم (ع) نقل شده است كه آن حضرت به واسطه پدران گرامىاشان، روايت طولانىاى را از امام حسين (ع) روايت كردند كه فرمودند:
روزى يكى از علماى يهودى اهل «شام»، كه كتب آسمانى «تورات» و «انجيل» و «زبور» و «صحف پيامبران (ع)» را خوانده و بر دلايل و براهين همه آنها واقف و آگاه بود، به مجلسى وارد شد كه در آن گروهى از اصحاب رسول خدا (ص)، حضرت اميرمؤمنان على بن ابىطالب (ع)، ابنعبّاس و ابنمسعود و أبومعبد الجهنىّ حضور داشتند.
يهودى گفت: اى امّت محمّد! هيچ درجه و فضيلتى از انبيا و مرسلان را نگفتيد؛ جز آنكه همه آنها را به پيامبر خودتان نسبت داديد. حال حاضريد به سؤالات من در آن مورد پاسخ گوييد؟
با اين سؤال همه خاموش شده و هيچ نگفتند.
حضرت امير (ع) وقتى وضع را اينگونه ديدند، فرمودند:
«آرى. من حاضرم و اين را باز تكرار مىكنم كه خداوند متعال هيچ درجه و فضيلتى به انبيا و مرسلين عطا نفرمود، جز آنكه همه آنها را به محمّد (ص) بخشيد؛ بلكه چندين برابر آن را به محمّد عطا فرمود.»
عالم يهودى گفت: آيا تو پاسخ مرا خواهى گفت؟
حضرت (ع) فرمودند:
«آرى، امروز براى تو فضائلى از رسول خدا (ص) را ذكر خواهم كرد كه موجب روشنايى چشم مؤمنان و برطرف كننده ترديد شككنندگان در فضائل آن حضرت شود. آن حضرت هرگاه فضيلتى را براى خود بر مىشمرد، مىفرمود: «مرا هيچ فخرى به آن نيست» و من اكنون به نوعى فضائل آن حضرت را ذكر مىكنم كه هيچ خللى در شخصيّت انبياى ديگر پيش نيايد و اين را فقط و فقط به جهت شكر خداوند در بخششهايش به محمّد، همانند آنچه به تمام انبياء داده است، ذكر مىكنم.»
عالم يهودى گفت: من از شما مىپرسم و تو پاسخ خود را آماده كن.
حضرت (ع) فرمودند: «شروع كن.»
حضرت آدم (ع)
عالم يهودى گفت: از حضرت آدم (ع) شروع مىكنم، خداوند ملائكه را به سجده او واداشت، آيا محمّد يك چنين فضيلتى را دارا مىباشد؟
حضرت (ع) فرمودند: «همين گونه است؛ ولى اين را بدان اگر خداوند ملائكه خود را به سجده آدم واداشت، اين سجده، سجده طاعت نبود [به اين معنا] كه ملائكه آدم را عبادت كنند، نه خدا را؛ بلكه اين سجده، نوعى اعتراف به فضيلت آدم و رحمتى از ناحيه خداوند بود؛ ولى به محمّد (ص) برتر از آن عطا شده، خداوند در جبروت خود، همراه تمامى فرشتگان بر او درود فرستاد و همه مؤمنان را موظّف به صلوات فرستادن بر او نمود و اين فضيلتى افزون بر فضيلت آدم (ع) است.»
عالم يهودى گفت: خداوند از خطاى آدم (ع) گذشت و توبهاش را پذيرفت.
حضرت (ع) فرمودند: «همينطور است؛ ولى حضرت محمّد (ص) بزرگتر از اين، برايش اتّفاق افتاد بىآنكه مرتكب خطايى شده باشد. خداوند درباره آن حضرت در قرآن فرموده: «لِيَغْفِرَلَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ؛[١] خداوند گناهان گذشته و آينده تو را بخشيد و از آن درگذشت.» و آن حضرت در روز قيامت به هيچ گناه و خطايى خوانده