ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٨ - مهم ترين ويژگى مدّعيان دروغين
ظاهرى است!!
گفتم: اين اعمال ظاهرى با دلايل قطعى و براهين مسلّم شرعى به ما ثابت شده است و من تا زنده هستم، هرگز آنها را ترك نخواهم كرد.
گفت: در اين صورت آنچه به تو دادهايم، از توپس مىگيريم.
گفتم: به جهنّم.
تا اين جلمه را بر زبان جارى كردم، آن حال از من گرفته شد، ديگر نه پشت ديوار را مىديدم و نه از درون كسى خبر داشتم و از آن كشف و شهود ديگر هيچ خبرى نبود.
تا حدود يك هفته بسيار ناراحت بودم كه من پس از سالها تلاش و تحصيل و تهذيب نفس، چگونه بازيچه شيطان شده بودم؟
پس از يك هفته به حضرت رسول اكرم (ص) متوسّل شدم، قلبم آرام شد و متوجّه شدم كه شيطان از اين اعمال ظاهرى ما، با آن همه نقصى كه دارد، آنقدر در رنج و عذاب است كه سالها تلاش مىكند تا آن را از ما بگيرد.
بنابراين تصميم گرفتم كه با تمام قدرت به واجبات و مستحبّات بپردازم و در حدّ توان، هيچ عمل مستحبّى را ترك نكنم و از فضل پروردگار در پرتوى التزام به شرع مبين، حالاتى به من دست داد كه حالات پيشين در برابر آن بسيار ناچيز بود.
آنگاه آيت الله ملكى چندين كرامت از كرامّتهاى مرحوم آيت الله زرآبادى[١]، توسط مرحوم آيتالله حاج شيخ مجتبى قزوينى ٣ براى اينجانب نقل فرمود.[٢]
مهمترين ويژگى مدّعيان دروغين
براى بسيارى اين پرسش مطرح است كه مهمترين ويژگى كسانى كه از طريق غيرشرعى به كشف و كرامات مىرسند، چيست و اين گروه از چه طريق به اين توانمندىها دست مىيابند؟
يكى از مهمترين ويژگىهاى عارفنماها ترك فرايض است، برخى از آنها كه از مقامات ويژه برخوردار هستند، مطلقاً نماز نمىخوانند، برخى ديگر كه در آن حد نيستند، گاهى مىخوانند و گاهى نمىخوانند.
اگر بخواهيم اين موضوع را ريشهيابى كنيم، بايد عرض كنيم كه اين شيّادان هر چه دارند، از شيطان گرفتهاند و شيطان چيزى را به رايگان به كسى نمىدهد، اوّل دين و ايمانشان را مىگيرد، سپس چيزى به آنها مىدهد كه با آن در ميان مريدها، آبرويى به دست آورند.
يكى از قراين مهم اين موضوع، توقيع شريف حضرت بقيّه الله، ارواحنا له الفداء، است كه آن را شيخ طوسى از احمد بن اسحاق روايت كرده است و اينك متن داستان:
شيخ صدوق به نقل از احمد بن اسحاق بن سعد اشعرى (ره)[٣] مىگويد:
برخى از اصحاب ما به خدمت ايشان آمده، اظهار كردند كه: جعفر بن على (جعفر كذّاب) نامهاى براى آنها نوشته و خود را جانشين برادرش، امام حسن عسكرى (ع) معرفى نموده است و گفته: آنچه از حلال و حرام و ديگر علوم مورد نياز باشد، در نزد او هست.
احمد بن اسحاق گويد: چون نامه را خواندم، نامهاى به محضر حضرت صاحب الزّمان (ع) نوشتم و نامه جعفر را در داخل آن نهادم، پس جواب اين گونه آمد:
«من نمىدانم او به چه وجهى اميدوار است كه ادّعايش كامل شود؟
١. آيا با فقاهت در دين خدا؟
به خدا سوگند، او حلال را از حرام نمىشناسد و در ميان درست و نادرست فرق نمىگذارد.
٢. يا با دانش و فضيلت؟
كه حق را از باطل نمىشناسد و محكم را از متشابه تشخيص نمىدهد، حدود نماز را نمىداند، حتّى وقت نماز را نمىشناسد.
٣. يا با پارسايى و زهد؟
خدا گواه است كه او چهل روز نماز واجب را رها كرد، تا به گمان خود شعبده ياد بگيرد و شايد خبرش به شما رسيده باشد.
اين ظرفهاى شراب اوست كه پابرجاست و نشانههاى گناهش براى همگان آشكار است.
٤. يا معجزهاى دارد؟ پس آن را بياورد.
٥. يا دليل و برهانى دارد؟ پس آن را اقامه كند.
يا نصّ (از امامان پيشين) دارد؟ پس آن را بيان كند.»[٤]
حضرت بقيّة الله (عج) در اين توقيع شريف راز ترك نماز جعفر كذّاب را فرا گرفتن شعبده بيان مىفرمايد.
شيّادان زمان ما كه عنوان عارف به خود بستهاند، از طريق گناه، از جمله ترك فرايض به شيطان تقرّب جستهاند و شيطان مطالبى در اختيار آنها گذاشته، تا به اين وسيله مريد دور خود جمع كنند.
يكى از چهرههاى برجسته زمان ما كه كشف و كرامات فراوان براى او نقل شده و توفيق انجام فرايض را نداشت، در برخى از گفتههايش ناخودآگاه به ارتباط خود با جنّ تصريح كرده و مىنويسد:
تا آن روز و قبل از شنيدن آن هاتف غيبى و نداى ملكوتى موفّق شده بودم، بسيارى از نيروهاى نامرئى طبيعت را تحت فرمان درآورم، به طورى كه در هر محفلى كه حضور داشتم، عدّهاى