«فَلَمَّاقَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى‌ مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ ما لَبِثُوا فِي الْعَذابِ الْمُهِينِ‌؛[١]

پس چون مرگ را بر او مقرّر داشتيم جز جنبنده‌اى خاكى [=موريانه‌] كه عصاى او را [به تدريج‌] مى‌خورد [آدميان را] از مرگ او آگاه نگردانيد پس چون [سليمان‌] فرو افتاد براى جنّيان روشن گرديد كه اگر غيب مى‌دانستند در آن عذاب خفّت‌آور [باقى‌] نمى‌ماندند.»

«قُلْأُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباًوَ أَنَّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً؛[٢]

بگو به من وحى شده است كه تنى چند از جنّيان گوش فرا داشتند و گفتند راستى ما قرآنى شگفت‌آور شنيديم و ما [درست‌] نمى‌دانيم كه آيا براى كسانى كه در زمينند بدى خواسته شده يا پروردگارشان برايشان هدايت خواسته است.»

آگاهى جنّيان، از احضار شدنشان براى حسابرسى در قيامت‌

«وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ‌؛[٣]

و ميان خدا و جن‌ها پيوندى انگاشتند و حال آنكه جنّيان نيك دانسته‌اند كه [براى حساب پس‌دادن‌] خودشان احضار خواهند شد.»

- خفاى جنّيان‌

جنّ، موجودى نامرئى و پوشيده از ديد انسان‌ها

«يابَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ‌؛[٤]

اى فرزندان آدم زنهار تا شيطان شما را به فتنه نيندازد چنانكه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند و لباسشان را از ايشان بركند تا عورت‌هايشان را بر آنان نمايان كند در حقيقت او و قبيله‌اش شما را از آنجا كه آنها را نمى‌بينيد، مى‌بينند ما شياطين را دوستان كسانى قرار داديم كه ايمان نمى‌آورند.»

- خلقت جنّيان‌

تاريخ خلقت جنّيان‌

١١٧. آفرينش جنّ از سوى خداوند، قبل از انسان‌

«وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ‌؛[٥]

و در حقيقت انسان را از گلى خشك از گلى سياه و بدبو آفريديم و پيش از آن جنّ را از آتشى سوزان و بى‌دود خلق كرديم.»

«وَإِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا؛[٦]

و [ياد كن‌] هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم آدم را سجده كنيد پس [همه‌] جز ابليس سجده كردند كه از [گروه‌] جنّ بود و از فرمان پروردگارش سرپيچيد آيا [با اين حال‌] او و نسلش را به جاى من دوستان خود مى‌گيريد و حال آنكه آنها دشمن شمايند و چه بد جانشينانى براى ستمگرانند.»

عنصر خلقت جنّيان‌

آتش، عنصر خلقت جن‌

«وَالْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ‌؛[٧]

و پيش از آن جنّ را از آتشى سوزان و بى‌دود خلق كرديم.»

«وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ؛[٨]

و جنّ را از تشعشعى از آتش خلق كرد.»

خلقت جنّ از عنصر آتش، نمود ربوبيّت خدا

«وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌؛[٩]

و جنّ را از تشعشعى از آتش خلق كرد. پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را منكريد.»

- فلسفه خلقت جنّيان‌

عبوديّت و بندگى خدا، فلسفه خلقت جن‌

«وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‌؛[١٠]

و جنّ و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند.»

- جنّيان در زمين‌

زمين، قرارگاه و محلّ سكونت جنّيان‌

«وَإِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلى‌ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ‌وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌؛[١١]

و چون تنى چند از جنّ را به سوى تو روانه كرديم كه قرآن را بشنوند پس چون بر آن حاضر شدند [به يكديگر] گفتند گوش فرا دهيد و چون به انجام رسيد هشداردهنده به سوى قوم خود بازگشتند. و كسى كه دعوت‌كننده خدا را اجابت نكند در زمين‌