ضرورت آشنايى انسان با وطن اصلى و خانواده آسمانى‌اش و اينكه انسان بداند اصل و ريشه‌اش چيست، چگونه به اينجا آمده، قبلًا كجا بوده و به كجا خواهد رفت، موضوع بسيار مهمّى است. اگر انسان شناختى از خانواده آسمانى‌اش نداشته و صرفاً با خانواده زمينى‌اش زندگى كند، در بازگشت به نظام ابدى كه به نزد خانواده آسمانى‌اش بر مى‌گردد، نمى‌تواند با ايشان ارتباط برقرار كند و از وجودشان بهره‌مند شود. در اسلام خوشبختى در نظام دنيايى و آخرتى بر مبناى فهم و كشف خانواده آسمانى و ارتباط با آنهاست و از طرفى هرچه ارتباط انسان با اين خانواده بيشتر باشد، حجم شادى و آرامش او هم بيشتر مى‌شود و هركس بخواهد بداند كه چرا در دلش غصّه، ناراحتى و اضطراب وجود دارد، يقيناً به‌خاطر اينست كه از اصل و خانواده آسمانى خودش دور افتاده است. زيرا خداوند تبارك و تعالى همه اسباب و علل را به‌دست آنها قرار داده است. پس نزديكى به اين خانواده در واقع نزديك شدن به اصل و حقيقت خودمان است و هر اندازه انسان خودش را در كهف آنها قرار دهد، در امان‌تر، آرام‌تر و شادتر خواهد بود. بنابراين مى‌توان نتيجه گرفت كه منشأ همه بدبختى‌ها و تحقير و له شدن‌هاى انسان به اين برمى‌گردد كه ازخانواده اصلى و همين طور از حقيقتش فاصله گرفته است؛ يعنى دست آنها را از كمك به خودش كوتاه نموده و با اكتفا به توانايى‌هايش حركت مى‌كند.

در زيارت عاشورا اشاره شده است: «أن يجعلنى معكم فى الدّنيا والآخرة» خطاب به خانواده آسمانى مى‌گوييم كه همه آرزو و دغدغه‌هايم اينست كه بتوانم در دنيا و آخرت با شما باشم. اين را نبايد فقط به‌عنوان يك شعار يا صرفاً يك دعا تلقّى كنيم؛ بلكه بايد يك تقاضاى همراه با يك حركت در نظر بگيريم و انسان بايد براى پيدا كردن و رساندن خودش به خانواده حقيقى‌اش تلاش كند تا بتواند با آنها ارتباط برقرار كند و اين اتّصال مى‌تواند منشأ خيرات و بركات زيادى باشد كه هر كسى مى‌تواند در وجود خودش احساس كند.

آثار ارتباط ضعيف با خانواده آسمانى‌

اگر انسان ارتباطش را با اين خانواده ضعيف كند، در معرض انواع حمله‌هاى شيطان (حمله از جلو، عقب، راست و چپ) قرار مى‌گيرد و به دنبال اين ارتباط ضعيف، احساس انواع شكست‌ها است؛ مانند كسى است كه هم اكنون نمى‌داند خانواده‌اش در كجا و چه كسانى هستند و اگر او را در جامعه كه نه خانه‌اى، نه پدر و مادرى و نه حامى‌اى دارد رهايش كنيم، دچار اضطراب و آسيب مى‌شود و زمانى اين فرد به آرامش مى‌رسد كه به خانواده خودش بازگردانده شود. در حركت به سمت ابدّيت، بزرگ‌ترين اشتباه انسان اين است كه فكر مى‌كند با داشتن پدر و مادر، همسر، فرزند و ... به امنيّت و آرامش رسيده است؛ در حالى كه هيچ كدام از اينها براى انسان آرامش و خوشبختى نمى‌آورد؛ بلكه بايد آن را در جايى ديگر جست‌وجو كرد. امروزه اكثر قريب به اتّفاق طلاق‌ها و كشمكش‌ها از عدم شناخت صحيح انسان از خود و خانواده حقيقى‌اش ناشى مى‌شود و براى انسان اين حائز اهميّت است كه بداند حقيقت و روحى كه ازآسمان به اين دنيا آورده و در اين دنيا با بدن مردانه يا زنانه يا بدن‌هاى خنثى پيوند خورده، جزو حقيقت او نيستند و آن را بايد به جايگاه اصلى و به خانواده حقيقى خودش پيوند دهد و اگر حواسش نباشد و پدر و مادر اصلى‌اش را گم كند، بايد منتظر هر بلا و آسيبى باشد.

آثار عدم ارتباط با خانواده آسمانى‌

اگر انسان ارتباطش را با اين خانواده قطع كند يا اصلًا نداند كه كيست، نمى‌تواند تصميمات خوبى يا تفكّرات صحيحى داشته باشد. به تعبير اميرالمؤمنين (ع) كه فرمودند: «من عرف نفسه‌