ميانجى‌گرى ميان آنها ترتيب داديم و عموماً اين نمايش‌ها با شكست مواجه مى‌شد و درگيرى همچنان ادامه مى‌يافت، به بركت اين سياستمان، توانستيم مانع نزديك شدن عرب‌ها و يهوديان به هم شويم و در عين حال از دردسرهاى يهوديان و دشمنى تاريخيشان با مسيحيّت و غرب راحت شديم و اين دشمنى و كينه آنان را متوجّه عرب‌ها كه برادران خونى و هم‌ريشه و هم فرهنگ آنان است، كرديم.

پنجم: جلوگيرى از نزديكى مسيحيان و مسلمانان به هم در خاورميانه:

ما اين طرح را به ويژه در ميان مسيحيان و مسلمانان در لبنان، عراق و مصر از طريق حمايت و پشتيبانى عناصر متعصّب طرفين و تقويت تنش‌ها، جنگ‌ها و كشتارها ميان آنها به انجام رسانديم. در اين راستا ما تلاش كرديم يك گروه نخبه از مسيحيان تربيت كنيم كه وابستگى زيادى به غرب داشته باشند و احساس كنند كه مسيحيّت آنان غربى است نه شرقى. ما همچنين مسيحيان شرق را تشويق به مهاجرت به كشورهاى غربى كرده و درهاى حكومت كشورهاى غربى را به روى آنان گشوديم.

متأسّفانه ما نتوانستيم طرح تشكيل يك كشور مسيحى در لبنان را با موفّقيت به انجام برسانيم. هدف ما اين بود كه لبنان همانند اسرائيل كه مركز تجمّع يهوديان است، مركز تجمّع مسيحيان شرق شود. در اين ميان، به گونه‌اى غيرقابل باور، رهبران مسيحى لبنان توافقات خود را با ما ناديده گرفتند. هدف غايى ما از اين سياست اين بود كه مسيحيان را از جوامع شرقى جدا و خالى سازيم (دقيقاً همان‌گونه كه موفّق شديم يهوديان را از جوامع شرقى بيرون بكشيم و در كشور تازه متولّد شده‌اى به نام اسرائيل جمع كنيم).

ما همچنين قصد داشتيم كشورهاى شرقى را از اقلّيت‌هاى دينى ديگر نيز خالى كنيم تا شرق به‌صورت منطقه‌اى خالص و مسلمان‌نشين درآيد.

وجود يهوديان و مسيحيان و ديگر گروه‌هاى دينى و هم‌زيستى آنان با مسلمانان، كار رويارويى ما با شرق و متّهم كردن آن به تعصّب و عقب‌ماندگى و دشمنى با غرب را با مشكل مواجه مى‌سازد؛ زيرا ما جوامعى مسيحى و يهودى هستيم، ما مى‌خواهيم شرق تبديل به منطقه‌اى صددرصد اسلامى شود تا ما به آسانى بتوانيم مردم و نخبگان خود را قانع كنيم كه رويارويى و مقابله با اين شرق و دشمنى با آن به عنوان يك قدرت اسلامى تمام عيار و كامل، بسيار ضرورى است.