منظور از تجسّد اين است كه شيطان از كالبد و جسد يك انسان براى حضور يا ظهور خويش و كاركردهايش استفاده كند، چنانچه در سريال جديد و طولانى‌supernatural به كرّات اين مسئله ديده مى‌شود. در برخى موارد از جسد فردى كه مُرده است، استفاده مى‌كند، امّا در واقع روح آن فرد، ديگر در آن بدن نيست و اين شيطان است كه در آن حلول كرده است! در برخى موارد يك انسان زنده را تسخير مى‌كند، طورى‌كه كالبد و تن او كاملًا در خدمت شيطان قرار مى‌گيرد و هيچ اثرى از حضور روح فرد ياد شده نيست، نجات دادن اين تسخير شده هميشه با آزاد كردن جسد از شيطان و برگشتن روح خود فرد همراه نيست؛ بلكه گاه با مرگ فرد همراه است. در سريال پربيننده‌supernatural همه اين موارد به‌چشم مى‌خورد. در فيلم‌هايى مثل «روزگار پايانى» نيز چنين تسخيرى به‌چشم مى‌خورد. پس مى‌توان تجسّد را به دو قسم: حلول و تسخير تقسيم كرد.

اما تجسّم چيست؟

منظور از تجسّم پيداكردن، جسمانيّت و اثر آن است. جسم در فلسفه، يعنى ٣ بعدى بودن. تجسّم، يعنى مرئى و قابل مشاهده شدن. هم اجنّه و شياطين و هم فرشتگان مى‌توانند تجسّم يابند؛ البتّه با فرقى كه بين اين دو وجود دارد. فرق اين دو آن است كه اجنّه و شياطين، ذاتاً مادّى هستند؛ ليكن از مادّه لطيف (به تعبير قرآن خلق شده از آتش) بنابراين گويا قانون گازها بر آنها حكومت دارد. از اين‌رو بدن و جسم مادّى خود را مى‌توانند مرئى يا نامرئى كنند اگر انبساط يابند، قابل مشاهده نيستند و مى‌توانند سريع طى طريق نمايند و اگر انقباض يابند و خود را جمع كنند، مى‌توانند تجسّمى به‌شكل يك موجود پيرامونى شوند، شبيه به يك انسان يا يك حيوان و ...

امّا فرشتگان از اساس، فاقد مادّه هستند و به اصطلاح روح مجرّد هستند؛ يعنى ابتدائاً و بنابراين فاقد شكل (جسمانيّت) بوده و فقط اگر تنزّل يابند، مى‌توانند به‌شكلى تجسّم يابند. گاه اين تجسّم را فقط رسول يا ولى مى‌بيند؛ مانند تجسّم‌هاى جبرائيل و گاه حتّى نزديكان و حتّى گناهكاران هم مى‌بينند؛ مانند تمثّل و تجسّم فرشتگان براى ابراهيم خليل (ع) و فرزندانش يا تجسّم فرشتگان براى قوم لوط.

فرق بين تجسّم شياطين و تجسّم فرشتگان‌

از همين‌جا فرق ظريف بين اين دو تجسّم آشكار مى‌شود. اجنّه و شياطين وقتى تجسّم مى‌يابند، فاقد مادّه نيستند، بنابراين آثار مادّى را هم با خود دارند پس اگر غذا بخورند يا آميزش كنند