«قُلْأُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً\*وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِباً\*وَ أَنَّهُمْ ظَنُّوا كَما ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً؛[١]

بگو به من وحى شده است كه تنى چند از جنّيان گوش فرا داشتند و گفتند راستى ما قرآنى شگفت‌آور شنيديم و ما پنداشته بوديم كه انس و جنّ هرگز به خدا دروغ نمى‌بندند و آنها [نيز] آن گونه كه [شما] پنداشته‌ايد گمان بردند كه خدا هرگز كسى را زنده نخواهد گردانيد.»

آگاهى جنّيان، از انديشه‌ها و رفتار و عقايد انسان‌ها

«وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ‌؛[٢]

و [ياد كن‌] روزى را كه همه آنان را گرد مى‌آورد [و مى‌فرمايد] اى گروه جنّيان از آدميان [پيروان‌] فراوان يافتيد و هواخواهان آنها از [نوع‌] انسان مى‌گويند پروردگارا برخى از ما از برخى ديگر بهره بردارى كرد و به پايانى كه براى ما معين كردى رسيديم [خدا] مى‌فرمايد جايگاه شما آتش است در آن ماندگار خواهيد بود مگر آنچه را خدا بخواهد [كه خود تخفيف دهد] آرى پروردگار تو حكيم داناست.»

«وَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا رَبَّنا أَرِنَا الَّذَيْنِ أَضَلَّانا مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ نَجْعَلْهُما تَحْتَ أَقْدامِنا لِيَكُونا مِنَ الْأَسْفَلِينَ‌؛[٣]

و كسانى كه كفر ورزيدند گفتند پروردگارا آن دو [گمراه‌گرى‌] از جنّ و انس كه ما را گمراه كردند به ما نشان ده تا آنها را زير قدم‌هايمان بگذاريم تا زبون شوند.»

«وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِباً؛[٤]

و ما پنداشته بوديم كه انس و جنّ هرگز به خدا دروغ نمى‌بندند.»

آگاهى جنّيان، از نقش هدايتگرى قرآن و تصديق كتاب‌هاى آسمانى به وسيله آن‌

«قالُوايا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى‌ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى‌ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ‌؛[٥]

گفتند اى قوم ما ما كتابى را شنيديم كه بعد از موسى نازل شده [و] تصديق‌كننده [كتاب‌هاى‌] پيش از خود است و به سوى حق و به سوى راهى راست راهبرى مى‌كند.»

آگاهى جنّيان از نزول قرآن، پس از تورات‌

«قالُوايا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى‌ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى‌ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ‌؛[٦]

آگاهى جنّيان به احضار خود در قيامت، بارى حسابرسى‌

«وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ‌؛[٧]

و ميان خدا و جن‌ها پيوندى انگاشتند و حال آنكه جنّيان نيك دانسته‌اند كه [براى حساب پس‌دادن‌] خودشان احضار خواهند شد.»

- گناه جنّيان‌

جنّيان، همانند آدميان، گرفتار گناه و نيازمند آمرزش الهى‌

«وَإِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلى‌ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ\*يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ‌؛[٨]

و چون تنى چند از جنّ را به سوى تو روانه كرديم كه قرآن را بشنوند پس چون بر آن حاضر شدند [به يكديگر] گفتند گوش فرا دهيد و چون به انجام رسيد هشداردهنده به سوى قوم خود بازگشتند. اى قوم ما دعوت‌كننده خدا را پاسخ [مثبت‌] دهيد و به او ايمان آوريد تا [خدا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشايد و از عذابى پر درد پناهتان دهد.»

مشخّص بودن گناهان جنّ در قيامت، بدون بازجويى‌

«فَيَوْمَئِذٍلا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌّ\*يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصِي وَ الْأَقْدامِ‌؛[٩]

در آن روز هيچ انس و جنى از گناهش پرسيده نشود. تبهكاران از سيمايشان شناخته مى‌شوند و از پيشانى و پايشان بگيرند.»

پناه بردن برخى انسان‌ها به جنّيان، موجب افزايش گناه جنّيان‌

«وَأَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً؛[١٠]

و مردانى از آدميان به مردانى از جنّ پناه مى‌بردند و بر سركشى آنها مى‌افزودند.»