ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٦ - رياضت هاى شيطانى

شيخ طه با ملاطفت مى‌پرسيد: چه شده؟ داستان چيست؟ پسرم؟ او مرتّب ناله مى‌كرد و مى‌گفت: غلط كردم.

مردم به تماشاى او جمع شدند، برخى مى‌گفتند: ديوانه شده، برخى مى‌گفتند: مورد ستم قرار گرفته. شيخ هم اصرار مى‌كرد كه پسرم چه شده؟

يك مرتبه به سوى ابراهيم خان اشاره كرد و گفت:

«اين ملعون الوالدين».

تا اين جمله را بر زبان جارى كرد، چشم‌ها به سويش خيره شد، دست‌ها بالا رفت كه كتكش بزنند.

شيخ طه بر مردم تشر زد و گفت: صبر كنيد ببينم چه مى‌گويد.

آن مرد گفت: شغل من سقّايى است، به خانه ابراهيم خان آب مى‌بردم و پيوسته به او التماس مى‌كردم كه مرا به مقامى برساند و از آنچه دارد، به من نيز عطا فرمايد.

او در جواب مى‌گفت: نه، تو لياقت ندارى، تو قابليّت اين مقام را ندارى.

يك سال من از او تقاضا مى‌كردم و او اجابت نمى‌كرد.

روزى به گريه افتادم و التماس را از حد گذرانيدم.

ابراهيم خان گفت: اگر مقام مى‌خواهى، بايد آنچه مى‌گويم اطاعت و به دستور من عمل كنى.

گفتم: حاضرم.

گفت: برو، امور خانواده‌ات را فراهم كن و به آنها بگو كه من مدّتى نخواهم آمد.

رفتم امور خانواده را تأمين كردم و آمدم.

مرا به سرداب خانه برد و گفت: حق ندارى از اين مكان خارج شوى. شب و روز بايد در اين سرداب باشى تا هنگامى كه من اجازه خروج بدهم.

دستوراتى به من داد، اذكار و اورادى تعليم كرد و گفت: بايد در اوّل وقت وضو بگيرى و نماز بخوانى.

من چهل روز در آن سرداب، مطابق دستور عمل مى‌كردم و او خودش براى من غذا مى‌آورد.

پس از چهل روز ظرفى آورد و گفت: از امروز بايد در اين ظرف ادرار كنى، با ادرار خود وضو بگيرى و اعمال خود را با همان وضو انجام بدهى و نماز را هم با همان وضو بخوانى.

چهل روز تمام به اين دستور عمل كردم.

بعد از چهل روز تغييراتى در دستور داد و گفت: بايد از امروز به همان طريق وضو گرفته، نماز بخوانى و هر روز صد مرتبه ...

بر من گران آمد، گفت: چاره نيست، اگر مقام مى‌خواهى، بايد به دستور عمل كنى. من نيز انجام دادم. غلط كردم، غلط