ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧ - مصداق سازى و مصداق شناسى

«حرث و نسل» و افساد بر زمين و تأسيس حكومت جهانى.

در مسير شناسايى رويارويى آخرين و نهايى موعود مقدّس حضرت صاحب الزّمان (عج) با امامت كفر و شرك و نفاق، روزى نه چندان دور، اميرمؤمنان (ع) با نگاه در آينه علم يقين لدنى خدادادى خويش روزگار ما را اين چنين بيان فرمود:

«باطل در محلّ خود جاى مى‌گيرد؛

جهالت بر مركب‌هايش سوار مى‌شود؛

گروه ستمگر بزرگ و بزرگ‌تر مى‌شود؛

دعوت كننده به سوى حق كمياب مى‌شود و روزگار چونان گزنده‌اى وحشى حمله مى‌آورد؛

شتر باطل واسپس سكوت، عربده كشيده و قوّت مى‌يابد؛

مردم بر معصيت پيمان برادرى مى‌بندند و بر دين‌دارى از هم دورى مى‌گزينند؛

بر دروغ و ناروا بر يكديگر دوستى كنند و به راستى دشمنى ورزند؛

... توانمندان همچون گرگ، حاكمانشان درّنده، ميانه حالان طعمه و نيازمندان همچون مردگان شوند؛

... فسق عامل نسب، عفّت باعث شگفتى و اسلام را همچون پوستينى وارونه پوشند.»[١]

و بالأخره در روايتى خطاب به ما فرمودند:

«اى مردم! به علم يقين بدانيد آن كس كه با جاهليّت مرسوم در ميان شما به استقبال قائم ما برود، تفاوتى با آن كس كه با جاهليّت اوّل به استقبال رسول خدا (ص) رفت، ندارد و دليل آن اين است كه در آن روز همه بر رسم و روش جاهليّت زندگى خواهند كرد، مگر آن كسى كه مورد رحمت خداوند قرار گيرد.»[٢]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. نهج البلاغه، خ ١٠٧.

[٢]. وسائل الشّيعه، ج ١٥، ص ٧٧.