آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ٣٤ - لامع اول در معرفت ذات

الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ‌[١] در خلوتخانه‌ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ‌[٢] با او بگويند.

ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ‌[٣]

عربية

رباعى‌[١٠]

[١] - سوره بقره( ٢)، آيه ١١٥.

[٢] - سوره قصص( ٢٨)، آيه ٨٨.

[٣] - سوره لقمان( ٣١)، آيه ٣٠.

[٤] - ص، ل: اين.

[٥] - پ: خنب.

[٦] - پ: همرنگ.

[٧] - حديقه سنايى، ص ١٦٦.

[٨] - پ: حاشاك حاشاي.

[٩] - عين القضات در تمهيدات اين ابيات را از منصور حلاج دانسته و چنين نقل كرده است:

[١٠] - ل: شعر/ پ: بيت. فخر الدين عراقى نيز اين رباعى را در اللمعات( چاپ شده در آخر ديوان او) ص ٣٨٠، نقل كرده است و گوينده آن براى من معلوم نشد.