درس آيت الله ‌بحراني امتناع ورزيد به جهت آنکه تمايل صاحب حدائق گرايش به طريقه اخباريين بود و در مباحثه طرفين خوف رنجيدنش بود، لذا آقا محمد علي مباحثات را ترک گفت و در سال (١١٨٦ق) عازم مکه شد و مدت دو سال در مکه و مدينه اقامت گزيد و در آن مدت، به خاطر تقيه، فقه مذاهب چهارگانه اهل سنت را تدريس مي‌نمود و بسياري از علماي اهل سنت از محضر او استفاده مي‌بردند و تحصيل علوم نقليه و عقليه در خدمتش مي‌کردند، ايشان در مدت سکونت در مکه، دو رساله در احوال مکه و مدينه منورّه نوشتند، به نوعي مقامات و مواضع را معيّن فرمود،که اگر اساس آن دو بلده شريفه نعوذ بالله منهدم شود، از روي آن دو رساله، هر مقامي را در محلش معيّن مي‌توان نمود.[١]

ساير تذکره نويسان و دانشمندان نيز، آقا محمد علي را به وفور دانش، بلکه نبوغ، مهارت در فقه و رجال، سرعت انتقال، حافظه شگفت و احاطه برعلوم غيرمتعارف ستوده‌اند.[٢]

استادان و مشايخ

آيت الله العظمي آقا محمد علي به علت دسترسي به شهرهاي کربلا و نجف و قم، حضور اساتيد دانشمند و فقيه در آن شهرها را غنيمت شمرد و از خرمن علم و اخلاق آن‌ها خوشه‌هاي دانش و کمال را چيد و از آن سرچشمه‌هاي جوشان،آب حيات‌بخش علم و معرفت را در کام جان خويش ريخت.

ولي متأسفانه دانشمندان علم تراجم، تنها نام معدودي از آن اساتيد را

[١] . همان: ١٣٥؛ حبيب‌آبادي، محمدعلي، همان: ٥٦٥ /٢؛ شوشتري، عبداللطيف، تحفه‌العالم: ١٧٧.

[٢] . مازندراني، حائري، محمد، همان : ١٧٨ / ٦ ؛ خوانساري، محمدباقر، همان:١٥٠/٧.