پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٣٣

توفيقات دارين و قيد و حبس مشاراليه باعث مثوبات نشأتين است.

لهذا البته به طريقي که صلاح دانند و علماي عتبات عاليات نيز به همان نحو تجويز نموده‌اند، به هر طريقي که صلاح دانند،آن ملعون را در همان جا مقيّد و محبوس داشته، از آن قرار معمول دارند.

موقع است که همواره خدمات و فرمايشات اتفاقيه را اعلام،که به عنايت ملک علام، در تقديم انجام آن مهام شرايط و لوازم اهتمام به عمل خواهد آمد. زياده چه اطناب شود، باقي ايام سعادت، فرجام بکام باد، برب‌العباد .[١]

در همين اوان بود که آقامحمدعلي خيراتيه را در ردّ صوفيه نگاشت و با فرستادن آن به نزد فتحعلي ‌شاه و حاجي ابراهيم شيرازي، بار ديگر نظر موافق ايشان را در قلع و قمع صوفيه جلب کرد.

آقا محمد علي در ديباچه‌ي خيراتيه سبب تأليف آن را اين چنين شرح مي‌دهد:

چون محافظت حصن حصين شريعت، و سدّ ثغور شبهات اهل بدعت و ضلالت بر علماي اعلام و مجتهدين ذوي ‌العزّ و الاحترام که حصون اسلام به مضمون« إنّي جعلته عليکم حاکماً فارضوا به حکماً »[٢] نائب مناب امام و به مصداق« علماء امّتي کأنبياء بني‌اسرائيل »[٣] وارثان علم سيّد الأنام اند، لازم و متحتّم بود، در اين اوقات که لواي کفر و الحاد، مذهب حلول و اتحاد را، طائفه طاغيه‌ي صوفيه‌ي پشمينه پوش،و مستان شراب ضلالت نوش بر افراخته، در هر بلدي بي‌ديني و در هر سرزمينی بي‌کيش بد آييني چون ظلمت شعار نورعلي، و شقاوت آثار معصومعلي، و ميرزاتقي


[١] . آل‌آقا، نظام‌الدين، همان: ١٧٧.

[٢] . طوسي، ابو جعفر محمد، تهذيب الاحکام: ٣٠٢/٦.

[٣] . احسایي، ابن ابي جمهور، عوالي اللئالي: ٧٧/٤.