رئيس و بزرگ اکراد برزيکاني« حُسنويه کرد » بود، که توانست ديگر اُمراي کرد را به اطاعت وا داشته، وضمن ايجاد امنيت در آن حدود، قلعه‌ي سرماج ـ كه هم اكنون يكي از روستاهاي ما بين شهرستان‌هاي هرسين و صحنه استان كرمانشاه است‌ـ را مقرّ خود قرار دهد و شهر دينور را آباد کند و از آن زمان کم کم دينور عظمت بيشتري از کرمانشاه پيدا کرد.

حُسنويه، مسجد و عماراتي در آنجا بنا کرد و پس از خود، بين فرزندان وي اختلاف افتاد که با دخالت امير ديلمي عضدالدوله، دينور وکرمانشاه به تصرف سپاه ديلمي درآمد.[١]

امير عضدالدوله، کرمانشاه را محل اردوگاه خود قرار داد و خاندان حسنويه به اطاعت او در آمدند و به خيمه‌ي عضدالدوله رفتند.

امير ديلمي پس از اظهار اطاعت فرزندان حسنويه، « بدر » را به جانشيني حسنويه برگزيد و بقيه‌ي فرزندان وي را محبوس ساخت و کرمانشاه و دينور را ضميمه‌ي قلمرو دياله کرد و از آنجا راهي بغداد شد.

به علت سرکشي‌ اُمراي حسنويه، ديالمه مجبور شدند بارها به اين منطقه لشکرکشي کنند.[٢]

[١]. بیگلری، هرمز، همان:١٠٨؛ برای آگاهی بیشتر مقاله مؤلف با عنوان ( حکومت آل حُسنویه در دیار کرمانشاهان) را ملاحظه فرمائید.

[٢]. بهار، ملک الشعرا، مجمل التواریخ والقصص: ٣٩٨.