|
ما ابـــر گهـــر باریـــم
ما
قـــلــزم زخـــاریــم
ای
روز تو همچون شـب
ماشـــمع
شــب تاریــم
بــا
قـافــلــهی وحـــدت
ما
قــــافــله ســــالاریـم
مــا رند
قـــدح نوشــــیم
درمیکــــده
خمّـــاریــم
در
روز ازل بـا حق
مــا برســـراقــــراریــم
با
جــنــّــت و بـــا دوزخ
مـا
طـــالـــــب دیداریــم
مـــا
باقـــــی باللَّـهـیــم
منصـــورِ
ســـــر داریــم
در
اوّل و در آخر
مــا
پــرتو دلـــداریــــم
در
طــور لقـــــای حــق
مســـتغرق
دیــداریـــــم
ای
زاهـــــد افســــــرده
مـا
آه شــــــرر باریــــم
در
میکـــده وحــدت
مست می
جبّــــاریــم
|
|
هی هـی جبلــی قــم قــم
هی
هـی جبلــی قــم قــم
گــه
تیــره وتـاریکســـت
هی
هـی جبلــی قــم قــم
گـر زانکـــه
ســری داری
هی
هـی جبلــی قــم قــم
از
نــام نشـــان رســـــته
هی
هـی جبلــی قــم قــم
ما
قـــولِ بلــی گفـتیـــم
هی
هـی جبلــی قــم قــم
مــــا
را نبـــود کـــــاری
هی
هـی جبلــی قــم قــم
فــــانـــی
زخودی خـــود
هی
هـی جبلــی قــم قــم
درظـاهـــر
و در بــاطـــن
هی
هـی جبلــی قــم قــم
ربّ أرنــــــی
گــــویان
هی
هـی جبلــی قــم قــم
رو
طــعنـــه مــزن بر مــا
هی
هـی جبلــی قــم قــم
چــــون
نور علـــی دائـم
هی
هـی جبلی قــم قــم[١]
|
[١] . بهبهانی، محمدعلی، خیراتیه:١٤٨/١.
|
