در عصر پادشاهی آقا محمدخان، قفقاز جزئی از ایران بود، اما حاکمان شهرهای آن منطقه نافرمانی کرده، به دولت ایران مالیات نمی‌پرداختند. از این رو، آقا محمدخان به آن‌جا حمله کرد و با آنکه مردم تفلیس(پایتخت گرجستان) به استقبال اوآمده بودند، دستور قتل عام آنها را صادر کرده و عده زیادی از مردم آنجا را کشته یا به اسارت در آورد. بعدها این قتل عام یکی از عوامل جدایی قفقاز از ایران شد.[١]

خراسان یکی از ایالت‌های مستقلّ ایران محسوب می‌شد و شاهرخ از نوادگان نادر در آنجا حکومت می‌کرد.

آقا محمدخان از یک طرف برای افزایش قدرت خود و از طرف دیگر برای به دست آوردن جواهرهای نادری به آنجا حمله کرد و ضمن شکنجه‌های طاقت‌فرسا، شاهرخ را کُشت و بر اقتدار و حیثیت خود افزود.[٢]

روس‌ها که در زمان حمله آقا محمدخان به گرجستان نتوانسته بودند به حاکم آنجا کمک کنند، تصمیم گرفتند آن جا را تصرف و ضمیمه خاک خود کنند.

به همین دلیل به گرجستان حمله کردند؛ در این حمله « کاترین دوم» امپراتور روس در گذشت. جانشین او « پل اول » دستور عقب‌ نشینی نیروهای روسی را از خاک ایران صادر کرده، آقا محمدخان دوباره به گرجستان حمله برد و گرجستان، قلعه شوش و شیروان را فتح نمود. بینان‌گذار سلسلۀ قاجاریه هنگام بازگشت از این سفر جنگی به دست

[١] . مدنی، سیدجلال الدین، همان: ٠٥٠

[٢] . سرپرسی، سایکس، تاریخ ایران: ٤٥٣/٢ .