مشرق هجرت خيرالانام عليه و آله و صحبه افضل ‌الصلوه و السلام، همواره تأييد دين و تقويت ايمان و مؤمنين به قضاء ازلي و تقدير لم يزلي، به زور بازوي پادشاهان با اقتدار منوط، و به رأي و تدبير علماي نامدار مربوط بوده و از روز وفات اشرف کائنات الي آلان يوماً فيوماً، اين شريعت غرا و ملت بيضاء، در تزايد و انتشار و ساير ملل باطله و نحل عاطله، آناً فآناً در تناقض و استتار مي‌باشد.

و پيوسته سلاطين نامدار و فرماندهان کامکار به لوازم محاربه و مجاهده‌ي کفار و فجار نابکار مشغول و به قدر ميسور در سدّ ثغور و رفع شرور آنها، جدّ خود را مبذول داشته‌اند و بناي دولت و ازدياد عظمت و شوکت خود را در عزّت و حمايت دين مبين و ترويج شعارايمان و مؤمنين دانسته‌اند و هر يک به قدر سعي خود، گوي نيکنامي از امثال و اقران ربوده‌اند.

چنانکه از مطالعه‌ي کتب تواريخ و سير معلوم و از حکايات مشهور مآثر مأثوره مفهوم مي‌گردد؛ بحمدالله در حدود ايران از همت علماي اعيان، ظلمي در ارکان ايمان راه نيافته، بلکه از همت پادشاهان، نور ايمان بر اکثر جهان تافته، و در اين اوان سعادت اقتران که به تأييد و اعانت حضرت رسالت پناهي و امداد شير خدا که معين شاه و گداست، شاهد فرمان فرمايي و غر‌ه‌ي عقده گشايي در ناصيه‌ي مبارکه‌ي بندگان اجلال و اقبال هم عنان خديو زمان ظاهر و هويدا و سرير سلطنت و اورنگ ابهت به دولت ابد مدت اشرف اعلي مزيّن و محلي است،انشاءالله تعالي به شکرانه‌ي اين نعمت عظمي و موهبت کبري بندگان سکندر شأن انوشيروان نشان، لازمه‌ي سعي و اهتمام در حفظ بيضه‌ي ايمان و اسلام و سدّ ثغور برکفار و فجار و ملاحده‌ي جوکيه و مزدکيه لئام خواهند فرمود والسلام.