مردم کرند غرب حاضر به سازش با او نشدند و اظهار داشتند از مذهب وکیش ما سخن مگو، در مقابل هرچه گویی فرمان پذیریم. حاجی خان نیز به این سخن رضایت داد. چندی بعد، یکی از مأموران حاجی خان به دست مردمان آن منطقه به قتل رسید.

حاجی خان که از قبل نسبت به آنان کینه داشت، این قتل را بهانه قرار داد و فرمان داد تا تمام مردم کرند را در کنده و زنجیر کشند و به کرمانشاه کوچ دهند.

مردمان کرند که چنین دیدند به سرای حاجی خان شکی، حمله بردند وآن را بر سر او منهدم کردند و آتش زدند. حاجی خان از سرا خارج شد و به کاهدانی پناه برد ، ولی پیدا و کشته شد. پس از قتل حاجی خان، عشایر کرند از ترس حکومت مرکزی به عراق مهاجرت و در اراضی بغداد سکونت گزیدند.

در همین سال (١٢٥٧ هـ.ق) عبدالحسین خان جوانشیر که نسب به ابراهیم خلیل خان می‌برد، از سوی محمد شاه قاجار به حکومت کرمانشاهان منصوب گردید.

چون به حکومت مرکزی گزارش شده بود که عبدالحسین خان جوانشیر در نظم و اداره کرمانشاهان کوتاهی کرده وحتی با خان های آن سرزمین روابط حسنه‌ای دارد.

از این رو دارالخلافه، فرمانی به منوچهرخان معتمدالدوله به اصفهان فرستاده شد که وضع کرمانشاهان را بررسی و امور آنجا را منظم کند.