هنگام معاودت در کاروانسرایی که واقع است میان کربلا و نجف - و استادی جناب سیّد المجتهدین باعث بنای او شده و به نام آن جناب مشهور است - رفقا را دیده به نجف و از آنجا به کاظمین روانه و برای زیارت به اتفاق عالی جناب میرزا محمد حسن شهرستانی عازم آن بلده شریفه ( کربلا ) شدیم.

در آن جا خدمت استادی جناب شیخ جعفر سابق الالقاب رسیدم در هنگام رخصت بسیار گریستند و بر آن اجماع طلاب و اصحاب فضیلت وکمال که در مجلس شریفش میّسر شده بود و به سبب این سانحه به تفرق انجامید و بر پراکندگی احوال مؤمنین تأسف بسیار خوردیم و از آن جا به کاظمین و از آنجا به کرمانشاهان مراجعت کردم چندی توقف نمودم و از آن جا روانه دارالمؤمنین قم شدم.

در آن اوان از جانب پادشاه عالم « فتحعلی شاه » قبه مبارکه حضرت معصومه را تذهیب می‌کردند.

در آن جا منزل کردم و به مباحثه و تألیف مشغول شدم و بعد از شش ماه به سمت بروجرد معاودت کردم و از آن جا به نهاوند و از آن جا به کرمانشاه برگشتم، پس از چندی به اتفاق نور چشمی آقا محمد ( برادر کوچکترش) و آقا عبدالعلی عموزاده به عتبات سفر نمودم.

چندی در نجف اشرف توقف کردم و بعد به کرمانشاه عازم شدم.

آقا احمد پس از بازگشت به کرمانشاه عازم سیاحت هندوستان می‌گردد و از راه همدان به قم وکاشان و یزد و طبس و تون ( فردوس ) و بشرویه و مشهد مقدس و تربت حیدریه و از آنجا دوباره به طبس مراجعت می‌کند.