معصومعلي‌ شاه ملقّب به معبود و مَرَده‌ي فسده‌ي اين دو مردود عموماً يا خصوصاً خواهد بود از انکار ضروري دين،و اقرار بما يراغم انوف المسلمين علماً يا عملاً ـ بحيث يوجب تکفيرهم و يستوجب قتلهم و تعزيرهم ـ اسم سامي و نام گرامي خود را در صفحه‌ي اين صحيفه و حواشي اين نميقه‌ي وثيقه قلمي فرمايند،که عندالحاجه حجّت گردد، والسلام خير ختام.[١]

جوابيه علما به آقا محمد علي[٢]

١. جوابيه علامه سيّد مهدي بحرالعلوم (متوفاي ١٢١٢ق):

بسم الله خيرالاسماء؛ درخروج اين طايفه‌ي مردوده از طريقه سداد و رشاد و سعي اين ها در فساد عباد و بلاد، شکي و شبهه اي نيست.حرّره سيّد محمد مهدي طباطبايي.

٢. جوابيه آيت الله‌ سيّد علي صاحب رياض(متوفاي ١٢٣١ق):

بسم الله؛ مخفي نماند که، اختلاف بل و مخالفت طريقه و رفتار اين طائفه‌ي هالکه با طريق شرع انور در ميان عالميان مشهور و به سرحدّ ظهور رسيده،تأمّلي در آن نمي‌باشد، و بلکه پاره‌اي اخبار و نقل‌هاي چندي از ايشان نزد داعي به حدّ شياع و استفاضه رسيده،که هرگاه يکي از آنها از يک کسي صادر و ظاهر شده، ثابت بشود که اعتقادي اوست، بلا تشکيک قتل و احتراق او عقلاً و نقلاً واجب و لازم است. ليکن از آنجا که اين چيزها به خصوصه از اشخاص معينّه اين جماعتِ با غوايتِ سرا پا ضلالت به حقيرنرسيده، و حقيقت حال و احوال فرد شخصي از آنها معلوم داعي نمي‌باشد،از اين جهت شهادت درباره‌ي مستشهد عليه نمي‌توان نمود،

[١] . بهبهاني، محمدعلي، همان: ٨٩/١.

[٢] . همان: ٨٩ـ ٩٣ ؛ آل‌آقا، نظام‌الدين، همان: ١٧٥.