پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٤

اين رودخانه‌ها که عمده ‌ترين رودخانه‌هاي اين منطقه هستند، چهار حوزه‌ي آبريزاصلي را به نام‌هاي حوزه‌ي آبريز گاماسياب، آبريز الوند، آبريز سيروان و آبريز قره‌ سو تشکيل مي‌دهند.[١]

قابل ذکر است که استان کرمانشاه در حوزه‌ي مياني غرب ايران واقع شده که از طرف شمال به استان کردستان، از شرق به حدود استان همدان، از جنوب به استان لرستان و از غرب نيز به کشور عراق محدود شده است.

حد شمالي اين شهرستان به استان کردستان، مشرق آن به شهرستان سنقر و استان همدان، حد جنوبي آن به لرستان و حدود غربي آن به شهرستان‌هاي پاوه و اسلام آباد غرب منتهي شده است.

البته وسعت و محدوده‌ي شهرستان و استان کرمانشاه در تاريخ معاصر و قبل از آن، بنا به مقتضيات سياسي وتحولات تاريخي، فراز و نشيب‌هاي مختلف داشته است که در مبحث موقعیت تاريخي و سياسي بدان اشاره مي‌شود.

٢. موقعيّت فرهنگي و مذهبي كرمانشاه

شهركرمانشاه، به دليل واقع شدن در مسير عراق و بين‌النهرين‌ و ديگر مناطق غربي ايران، همواره محل عبور و رفت وآمد زُوار و اکثر کساني است که مي‌خواهند از ايران به عراق وحوزه‌هاي غربي بروند.

وفور نعمت، مناظر زيبا، آب و هواي مناسب وکوهستاني، مردمي مهمان‌نواز و با عطوفت، علاقه ‌مندي به امور مذهبي و ديني و واقع شدن در مسيرراه عتبات عاليات، از جمله جاذبه‌هاي مطلوب و دلکشي است که


[١]. بیگلری، هرمز، همان:١٣.