آقا احمد در کتاب مرآت الاحوال ، از دقايق و خصوصيات زندگي پدرش و ساير بزرگان اين خاندان اطلاعات ذي قيمتي در اختيار ما قرار مي‌دهد، وي درباره‌ي مهاجرت پدر بزرگوارش به ايران مي‌نويسد:

در تاريخي که طاعون عظيمي در کربلاي معلّي و نجف اشرف و آن حدود روي داد، به شهرکاظمين مشرّف شد، در آنجا حسب ‌الحکم والد نامدارش- وحید بهبهانی - استقامت فرمود، و چون امتداد به هم رسانيد و طاعون به بغداد نيز رسيد و شديد شد، به حدّي که بعضي در تاريخش« الطاعون العظيم » گفتند، والد ماجدش (وحيد بهبهاني) حکم به رفتن به سمت ايران فرمود، آن بزرگوار را دل برداشتن از فيض زيارات عتبات مشکل بود و درخواست رخصت بر توقّف مي‌نمود، آخرالامر به او خطي نوشتند که در يک سطرآن نوشته بود " برو ، برو " و در سطر ديگر" اگر نروي عاقي عاق" .[١]

مرحوم آقا احمد در ادامه سخنانش مي‌گويد:

از اتفاقات غريبه آنکه اين فقير، همين خط شريف را بعد از آنکه مدّت

[١] . ناگفته نماند برخي، نامه وحيد بهبهاني به آقا محمد علي را که در آن او را به مهاجرت به کرمانشاه امر کرده‌ است، ناشي از تقاضاي مکرر مردم کرمانشاه از وحيد براي اعزام فرزندش به آن ديار دانسته‌اند. رک: حبيب‌آبادي، محمدعلي، همان:٥٦٢/٢.