به من فرمود: ناخن خود را بگیر ! از خواب برخواستم و چنان تعبیر کردم که مراد از میان برداشتن اخباریان و بحث و مناظره با آنهاست. اکنون آمده‌ام که با شما دراین باره بحث کنم.[١]

رهبر اخباریان مردی پرهیزگار و روشن بود. او که به نوشته برخی تاریخ‌نگاران به مسلک خبرگرایی انتقادهایی داشت و از ابراز باور خویش در برابر نا آگاهان هراسناک بود، رأی سرور فقیهان شیعه را پذیرفت و با قلبی مهربان و رویی گشاده به استقبال اندیشه مجتهد تازه وارد کربلا شتافت. و آن دو روزها و شب های بسیار با یکدیگر بحث کردند.

منابع موجود چنان می‌نماید که دو فقیه بزرگ کربلا به توافقی دست یافتند.آيت الله بحرانی که خبرگرایی را مسلکی نادرست می‌انگاشت، گفتار گوهر یگانه دریای دانش را پذیرفت و برای از میان بردن اندیشه خبرگرایی با وی یار شد.

در پی این توافق طلاب و زائران حریم پاک سالار شهیدان با پدیده‌ای شگفت رو به رو شدند.

روزی استاد فقیهان شیعه در صحن شریف حسینی ایستاد و با صدای بلند فریاد برآورد:

ای مردم، من حجت خدا بر شمایم. طلاب و فضلاء از هر سو پیرامونش گرد آمده، پرسیدند: چه می‌خواهی؟ آفتاب درخشان آسمان فقاهت فرمود: می‌خواهم آيت الله بحرانی منبرش را به من سپرده، شاگردانش را به حضور در درس من فرمان دهد.

شاگردان خبر ظهور دانشور دلاور بهبهان و خواسته‌اش با شیخ بحرانی در

[١] . همان: ١٥٨.