درويشان و قلندران در آن مجتمع و از علما و عرفا و طلبه‌ي علوم و اصحاب با معرفت و کمال خالي و بحدي خراب بود که چهار صدتومان ماليات تقريباً به سرکار سلاطين ازآن عايد مي‌شد.

مير عبد اللطيف شوشتري هم در کتاب تحفه العالم عمران و آبادي کرمانشاه را در عصر آقا محمد علي به تقريب عبارت مرآت ‌الاحوال شرح داده و مي‌گويد:

در خارج شهر باغات و تکاياي دلکش دارد، جمعي از درويشان هندي و ايراني در آنها مسکن داشتند، اکثراً فرومايه و از خرد بيگانه بودند و به قلندري و قلاشي به سر مي‌بردند، هر چند دو تن از اُمراي با کفايت يعني حاجي علي خان و برادرزاده‌اش الله‌قلي‌خان زنگنه در امنيت و بسط عدالت و رفاهيت حال مردم و عمران و آبادي شهر کرمانشاه مدخليت تامي داشتند و اصولاً آبادي آن، مرهون حکومت آن دوحاکم با معدلت بوده است، ولي نکته جالب توجه اين است که اين دو نفر پيش از آمدن آقا محمد علي به کرمانشاه نيز در آن شهر بودند، مع‌الوصف درآن موقع کرمانشاه آوازه‌اي نداشت،اما اقامت مرحوم آقا محمد علي پسر وحيد و تشکيل حوزه‌ي علميه و مرجعيتي که در اغلب شهرهاي ايران پيدا کرده بود و احترامي که پادشاهان براي او درکرمانشاه مرعي مي‌داشتند، علما و فضلا و مردم مسلمان را از هر سو به جانب کرمانشاه متوجه گردانيد و بدين گونه شهرکرمانشاه بلند آوازه شد و نام آقامحمدعلي مجتهد کرمانشاهي دراقصي بلاد ايران طنين افکن شد.

خوانين نامبرده نيز با استفاده از محضر پرفيض آقا محمد علي به مقام