پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٥٤

همیشه جزئی از ایران بود،اما حاکم آن شهر، مدتی بود که از دربار ایران سرپیچی می‌کرد.

محمدشاه دستور حمله به آنجا را داد؛ سربازان ایرانی چندین ماه آنجا را محاصره کردندکه سرانجام با تهدید واِشغال جنوب ایران (جزیرۀ خارک) به وسیله نیروهای دولت انگلیس، از آنجا دست کشیدند.[١]

همچنین فتنه آقاخان محلاتی، پیشوای فرقه اسماعیلیه و سیّدعلی محمد باب شیرزای (بابیه) نیز از حوادث مهمّ دوران پادشاهی محمدشاه است.[٢]

کرمانشاه در عصر محمد شاه

در سال١٢٥٠ هـ.ق محمدشاه، بهرام میرزا معزالدوله برادر خود را به حکومت کرمانشاهان منصوب کرد و میرزاتقی قوام الدوله آشتیانی را نیز به وزارت وی گمارد.[٣]

درسال ١٢٥٧ هـ.ق حاجی خان شکی به فرمان محمدشاه قاجار به حکمرانی کرمانشاهان و خوزستان منصوب گردید.

حاجی خان مردی شجاع و از اهل سنت بود و برخی از عشایر و طوایف کرمانشاهان را که در منطقه کرند غرب زندگی می کردند و برای حضرت علی (ع) ارادت و احترام ویژه‌ای قایل بودند، بر انجام اموری که خلاف مسلک آنان است وادار می‌کرد. از این رو عشایر و طوایف ساکن در کرند و پیرامون آن شورش کردند.


[١] . مدنی، سیدجمال الدین، تاریخ تحولات سیاسی و روابط خارجی ایران: ٣٤٩/١ .

[٢] . همان: ٠٣٠٥

[٣] . سپهر، میرزا محمد تقی، همان: ٢٠٠/٢ .