کتاب معالم الاصول را به نهایت استدلال در خدمت عالی جناب مقدس القاب فاضل بی‌ عدیل و عابد جلیل آخوند ملا محمد اسمعیل یزدی که ارشد تلامذه سیّد المجتهدین استاد مرحوم سیّد مهدی طباطبائی نجفی( بحرالعلوم ) بود شروع کردم و همان مقام را در خدمت فاضل عالم کامل شیخ مهدی شهیر به کاتب می‌دید و افادت ایشان به آنچه بخاطر می‌رسید، حاشیه بر آن کتاب می‌نوشتم.

تا مدت شش ماه تا بحث اوامر و نواهی خواندم و بعد از آن کتاب وافیه ملاعبدالله تونی را در خدمت بی‌عدیل سابق ‌الذکر خواندم.

و در آن وقت شروع کردم به نوشتن کتاب الدرر الغرویه و چهار مجلد نوشته شد، و الی الان به بیاض نیامده.

و در آن اثنا به خدمت سیّد سابق الذکر« بحرالعلوم » نیز حاضر می‌شدم و به شراکت خلف ارجمند ایشان جناب آقا سیّد محمد رضا و جمعی دیگر از طلاب زبده الاصول شیخ بهائی و منظومه آن جناب را که رفته رفته تألیف می‌فرمود استفاده می‌کرد و آن جناب را با این فقیر شفقت بحدّی بود که قلم از اظهار آن به عجز معترف است.

در ایام زیارات مخصوصه کربلای معلی به اتفاق خود می‌بردند.

مجملاً در آن اوقات دل را عجب رأفتی و سینه را عجب انشراحی بوده و اغلب اوقات تا صبح در مطالعه و نوشتن بودم و اصلاً از آن منزجر نمی‌شدم.

اکثر لیالی جمعه را با طلاب در مسجد کوفه به عبادت مشغول و به مسجد سهله و صعصعه و زید و مسجد حنانه و به زیارت قبر کمیل بن زیاد و میثم