پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٦٧

٢. آقا احمد (١١٩١ـ ١٢٣٥ق)[١]

وی فرزند دوم آقا محمد علی است و شرح حال خود را به تفصیل درکتاب مرآت الاحوال جهان‌نما نگاشته است.

گفته‌اند آقا احمد از نوابغ روزگار بوده و از جهاتی می‌توان او را شبیه پدرش آقا محمد علی دانست.

آقا احمد در مرآت الاحوال درباره خویش می‌گوید:

ولادت این فقیر در محرّم ١١٩١ در کرمانشاه از دختر الله وردی بیگ بیگدلی اتفاق افتاد. در ایام رضاع حسب الطلب والد ماجد، به اتفاق والده و متعلقان به دارالمؤمنین قم رفته، پس از گذشت تقریباً سه سال، معاودت شد. در شش سالگی شروع به درس کردم و قرآن شریف و کتب فارسیه را در دو سال تقریباً خوانده، به تحصیل نحو و صرف و منطق و معانی وکلام و ریاضی و نحو آنها از مقدمات پرداختم، و جامع عباسی و الفیه شیخ شهید و مختصر نافع و شرایع و مفاتیح و خلاصه الحساب را به اتفاق اخوی آقا اسمعیل و جمعی از طلاب در خدمت والد ماجد استفاده نمودم و بسیاری از شرح عمیدی بر تهذیب علامه را در خدمت آن بزرگوار و برادر والا تبار ( آقا محمد جعفر ) خواندم.

تقریباً پانزده سال یا کمتر از عمرم گذشته بود که شروع به تألیف نمودم و حاشیه بر صمدیه شیخ بهاء‌الدین و غیره از رسائل را نوشتم. چون هفده


[١] . نک: بهبهاني،احمد،مرآت‌الاحوال جهان‌نما: ١٨٥/١؛ سبحاني،جعفر،همان:١١٢/١٣ ؛کحاله،عمررضا، همان:١٣٣/٢ ؛ ميرزاي قمي، همان: ٤٨/١ ؛ امين، سيّدمحسن،همان: ٩٣/٣و٢٤١/٦ ؛آقابزرگ تهراني،محمدمحسن،همان: ١٩٠/١- ٤٦٦و٢٩٣/٣- ٤٤٤/٤- ٢٣٣/٥- ١٢٧/٨- ٩٥/١٠- ٢٨٨/١٥- ٢٦١و١٥٩/٢٠؛ راوندي،قطب‌الدين،قصص‌الأنبياء: ٢٢؛ بحرالعلوم،سيّدمحمدمهدي، الفوائدالرجاليه: ٦٧/١.