گنجـینه منم پیمبری را
ساقی بخدا منم دراین دور
مطرب بخدا منم دراین قرن
نائب بخدا منم دراین عصـر
من بدر شـریعتم که روشن
من شمس حقیقتم که حقـم
درشـرع نبی منم مســلّم
در راه ولی مـــنم مـــربّی
من جمع كنم بهم به يكدم
من جمـــع کنم به آن واحد
از بهـرمن اســت در زمانی
از فرق شهـان برم به یکدم
برفرق گـدا نهـــم به یکدم
بخشم به یکی اشــاره چشم
امــروز عیـان و فاش کرده

آیینه منم سـکندری را
مستان شراب حیدری را
دسـتان مقام جعفــری را
آن مهدی ابن عسکری را
سازم مه و مهر و مشتری را
آموخـته ذره پروری را
مقدادی را و بوذری را
سلـــمانی را و قنـبری را
سلطاني را وچاكري را
معشوقی را و عاشــقی را
دل باختـــگی و دلــبری را
من تاج وکـــلاهِ سروری را
تاج شهــی و مظفـــری را
فغفوری را و قیصــری را
مشتاق علی قَلــندری را[١]

جوابیه آقا محمد علی

گنجینه مکــر وساحـــری را
از روی ضـــلالت و غــوايت

[١] . همان: ٩٩.