پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٤٢

دستگيري او به محل اقامتش رفت، نورعلي ‌شاه از آنجا گريخت و در موصل عراق درگذشت.[١]

در سال ( ١٢١٣ ق) فتحعلي‌شاه با صلاحديد آقا محمد علي و کمک حاجي ابراهيم خان شيرازي صدر اعظم وقت، مظفرعلي ‌شاه، مريد نور علي ‌شاه را با بعضي ديگر از صوفيه دستگيرکرد و به کرمانشاه فرستاد، مظفر علي ‌شاه مدتي در منزل آقامحمدعلي زنداني بود تا آنکه در سال (١٢١٥ق) مرموزانه از دنيا رفت.[٢]

البته برخي از منابع تاريخي،[٣] مرگ مظفر علي ‌شاه را نيز به آقا محمد علي نسبت داده و منشاء آن را ؛ نامه کفرآميز وي به مرشد خود نور علي ‌شاه در سال (١٢١١ ق) دانسته‌اند که در آن وي را به صفات خدايي خوانده بود.[٤]

لازم به ذکر است که تنها قتل معصومعلي ‌شاه به دست آقا محمد علي کرمانشاهي مسلّم است، ولي از آنجا که از قتل معصومعلي ‌شاه در تاريخ و منابع صوفيه به شهادت و نيز فاجعه‌اي دردناک تعبير شده و غالباً آقا محمد علي را مسبّب دستگيري و قتل شماري از صوفيان در تهران و شهرهاي ديگر دانسته‌اند، او را صوفي کُش لقب داده و از او به زشتي ياد کرده‌اند و همکاري و ارادت فتحعلي ‌شاه قاجار و صدر اعظم او حاجي ابراهيم‌خان شيرازي را نشانه دنيا پرستي و جاه‌طلبي دانسته‌اند.[٥]


[١] . آل‌آقا، همان: ١٨٩.

[٢] . حبيب‌آبادي، محمدعلي، همان: ٥٥٨/٢ ؛ معصوم علي‌شاه، همان: ٢٠٧/٣ ؛ شيرواني، زين‌العابدين، همان: ٨٣٤.

[٣] . شيرواني: ٤٨٤.

[٤] . براي نامه مزبور نک: بهبهاني،آقامحمدعلي ، همان: ٩٦/١.

[٥] . تنکابني، ميرزا محمد، همان: ١٩٩؛ نفيسي، سعيد، همان: ٤٣/٢ ؛ شيرواني، زين‌العابدين، همان: ٨٣٤ و٦٥٧.