و بعد مکشوف رأي هدايت اقتضا مي‌دارد که چون در اين ازمان، مذهب سخيف خسيف متصوفه در ميان عوام انام صورت رسوخ و شيوع يافته و بعضي از مستضعفين مسلمين از ملت حنيف را برتافته، پيروي و انقياد آن طايفه‌ را اختيار وکسوت دين ضلالت و غوايت را در نهاني و آشکار دثار خود نموده و اين شيوه‌ي غير مرضيه و طريقه‌ي مستهينه منافي ضوابط دين مبين نبوي و مخالف قواعد ملت مستبين مصطفوي صلوات ‌الله‌ عليه و آله بود، چنانچه مماطله و مساهله در تنبيه و مؤاخذه اين گروه ضاله سمت وقوع نمي‌پذيرفت، اکثري از عوام ‌الناس بر وساوس عزازيل خناس و به رهنموني اين طايفه‌ي شيطنت اساس، از صراط‌المستقيم سعادت و هدايت، رهنورد به وادي سرگرداني و غوايت مي‌گرديدند.

و آن جناب نيز مکرر اوقات قلع و قمع مواد فساد آن گروه بدعت نهاد، را از ذات همايون ما متمني بود.

بنابر اين محصلين شديده به همه‌ي ولايات عراق ( مقصود عراق عجم و شهرهاي غربي ايران مي‌باشد ) تعيين و احکام عليه‌ اکيده نيز به افتخار تمامي به صدور قرين گرديده،که در هر ولايت آن کساني که مذهب متصوفه را اختيار نموده و به ارادت ايشان اشتهار داشته‌اند، تنبيه کاملي درباره‌ي آنها معمول دارند و اموال ايشان به فقرا و ارباب احتياج مبذول شده، بالمرّه اين بدعت را متروک و مرحله‌ي ملت مستطابه نبويّه را مسلوک گردانيده.

ميرزا تقي و آقا مهدي را که در تهران به اغواي مسلمانان اشتغال و در معني مرشد و مرجع آن گروه نکبت اشتمال بودند، يافتند و با قيد و حبس به ديار گيتي مدار آورده، از اينکه آن جناب درمملکت ايران از همه‌ي فضلا