پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص

پرچمدار معارف علوي در عصر قاجار؛ زندگي آقا محمد علي کرمانشاهي - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٢٩

نهايت جمعي کثير در حضور داعي اين قدر شهادت در خصوص او ـ که معصومعلي‌شاه محبوس درکرمانشاهان بوده باشد ـ نمودند که وي مرشد نورعلي ‌شاه است و تربيت او از اوست، والله اعلم بحقايق‌الامور، و دفع افساد مفسدين از ايشان و غير ايشان اگر چه به حبس و تقييد، و به هر نحوي که صلاح بينند، درآن لازم و متحتّم است،وکتب‌ الجاني علي طباطبايي.

٣. جوابيه آيت الله سيّد محمد مهدي شهرستاني:

بسم‌الله تعالي؛ مخفي نماند مخالفتِ رفتار و طريقه‌ي ناهنجارِ اين اشقيا با طريقه‌ي شرع انور،و ملّت مطهّر حضرت سيّدالبشرـ عليه و علي اولاده التحيه والسلام ـ در نهايت وضوح و ظهور کالنّور علي الطور، و بر کافّه‌ي خلايق ظاهر و واضح مي‌باشد،خصوصاً اين شقي الأشقيا که پير و مرشد بقيه‌ي ارباب ضلال بوده، و آن شقي ـ که در اطراف و اقطار او را مرشد مي‌دانند، و تعظيم و توقيري که نسبت به او مي‌نمودند، احدي نسبت به ائمه طاهرين ننموده ـ که مسمّي به نورعلي ‌شاه است، اين شقي را تعظيم مي‌نموده؛ به حدّي که او را در السنه و افواه اين اشقيا مسمّي به معبود نموده، و به همين لقب اين بدبخت نامحمود را اسم برده، و خود هم ابا و امتناع از اين خطاب نداشته، براي کفر و ... او کفايت مي‌کند، و کفي به اثماً مبيناً ؛ مجملاً برکافّه‌ي اهل اسلام، تعزير و تکفير و طرد و لعن و ابعاد ايشان متحتّم، و از لوازم ايمان است، لکن چون داعي به اين شقي بدبخت ملاقات و مکالمه‌اي ننموده که حکم صريح به جواز قتل او نمايد، لهذا تصريح به جواز قتل او نمي‌تواند نمود، مگر در آنجا که ما في‌الضميراو بروزکند، به حدّي که شبهه را در آن راه نباشد، و نظر به اعتقاد داعي حبس مخلّد او درکرمانشاهان اولي و اَليق، و به مراعات دين احري و اوفق خواهد