نور علي ‌شاه در سفر و حضر مراقب معصومعلي و مواظب او بود و در رنج و راحت با وي مشارکت داشت و ظاهراً و باطناً، قلباً و قالباً و حضوراً و غياباً، آني و زماني از معصومعلي غائب نبوده است.معصومعلي بعد از آنکه نور علي‌شاه را با کمند افسون به زير خرقه کشيد، جوان ساده ‌لوح ديگري به نام مشتاق علي اصفهاني را که مردي عامي و تارزن ماهري بود، اسير خود گردانيد.

ميرزا ملکم انگليسي مي‌نويسد:

تار را خوب مي‌نواخت، گويند به نوعي مي‌زد که هرکس در مجلس بود، بي‌اختيار به گريه مي‌افتاد.[١]

نور علي ‌شاه و مشتاق‌ علي‌ شاه هرکدام از لحاظ زيبايي و گيرايي نقصي نداشتند، آنها از طرف معصومعلي مأموريت يافتند که در شهرها بگردند و با خواندن تصنيف و سرود و اشعار شورانگيز معرکه به پا کنند.

بدين گونه مردم بسياري به معصومعلي سر سپردند و کار به جايي رسيد که عوام دسته دسته از کار وکسب و زندگي دست کشيده و از انجام امور ديني و تکاليف مذهبي سر باز زده به دنبال صوفيان افتادند و با معرکه‌گيري در محله‌ها و کوچه‌ها، آرامش شهرها و مملکت را به هم زده، عليه علما و مراجع و مجتهدين ـ که يگانه مانع اعمال آنها بودند ـ تظاهرات نمودند و سرانجام منجر به درگیری و نزاع مردم با آنان گرديد.

[١] . جان ملکم (ترجمه اسماعيل حيرت)، تاريخ ايران: ١٤٨/٢.