کرمانشاهان با نا همواري‌ هاي گسترده‌اي در ميان اين کوه‌ها و درّه‌ها و رشته‌هاي متعدد شکل گرفته است و رشته‌ها و ارتفاعات مهم و برف گير زيادي را در خود جاي داده است؛ مهم‌ترين ارتفاعات اين منطقه عبارتند از:

پَرآو: به معني پرآب ؛ رشته کوهي که در امتداد الوند شکل گرفته و به سوي شرق امتداد يافته و مرتفع‌ ترين قله‌ي آن کوه بيستون است،كه دنباله‌ي اين کوه در جهت غربي به سوي ارتفاعات طاق بستان پيش مي‌رود و شهر کرمانشاه در دامنه‌ي غربي آن قرار دارد.

در واقع، کوه در انتهاي شرقي دشتي واقع شده، که شهر کرمانشاه در آن گسترش يافته است. بيستون ديواره‌ي سنگي عظيم الجثه‌اي است که همراه با صخره‌ها و پرتگاه‌هاي فراوان قد بر افراشته است و حدود چهار هزار متر ارتفاع دارد.[١]

کتيبه‌ي بيستون که به چند زبان مهم دنياي قديم ـ عيلامي، فارسي باستان، بابلي ـ نگاشته شده است، در سينه‌ي آن جاي دارد و سلسله‌هاي مختلف ايران باستان، هر کدام نقوش و تصاوير و کتيبه‌هايي برصخره‌ي صاف آن حک کرده‌اند.

کوه سفيد: اين کوه در حدود جنوبي شهر کرمانشاه واقع شده است و به سوي حدود شمالي لرستان امتداد مي‌يابد، که بلندترين قله‌ي آن ١٤١٠ متر ارتفاع دارد.

[١]. گروته، هرگو، سفرنامه‌ی گروته ،(ترجمه مجید جلیلوند).