در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
گفتارى پيرامون عصمت، بايسته نبوت و امامت
٢١ ص
(٤)
نخست معناى عصمت در لغت و اصطلاح
٢٥ ص
(٥)
دوم نقطه اختلاف دو مكتب در مبحث امامت
٢٧ ص
(٦)
ديدگاه مكتب اهل بيت عليهم السلام
٢٨ ص
(٧)
ديدگاه ديگر مكتبها پيرامون عصمت
٣١ ص
(٨)
اصحاب حديث
٣١ ص
(٩)
معتزله
٣١ ص
(١٠)
اشاعره
٣٢ ص
(١١)
مكتب اهل بيت عليهم السلام
٣٤ ص
(١٢)
سوم ضرورت عصمت
٣٦ ص
(١٣)
1 - فراخوان به توحيد
٣٦ ص
(١٤)
2 - ابلاغ رسالت
٣٧ ص
(١٥)
3 - تحقق بخشيدن به عدالت
٣٨ ص
(١٦)
4 - مژده و هشدار
٣٩ ص
(١٧)
چهارم عصمت و اختيار
٤٤ ص
(١٨)
پنجم عصمت و عدالت
٤٧ ص
(١٩)
ششم عصيان، استغفار و توبه در زندگى پيامبران عليهم السلام
٤٩ ص
(٢٠)
سهو و فراموشى پيامبر(عليهما السلام)
٥٧ ص
(٢١)
ادله نقلى بر عصمت پيامبران عليهم السلام
٥٩ ص
(٢٢)
هفتم عصمت، بايسته امامت
٦٢ ص
(٢٣)
شريعت پايدار و فراگير
٦٥ ص
(٢٤)
ادله نقلى بر عصمت امامان عليهم السلام
٦٩ ص
(٢٥)
1 - آيه تطهير
٦٩ ص
(٢٦)
2 - آيه مباهله
٧٤ ص
(٢٧)
4 - حديث ثقلين
٨٠ ص
(٢٨)
چكيده سخن
٩٨ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩١ - ٤ - حديث ثقلين

«هذا علىّ مع القرآن، و القرآن مع علىّ لايفترقان حتّى يردا علىّ الحوض».[١]

«اين على، با قرآن است و قرآن با على است. از يكديگر جدا نمى‌شوند تا در كنار حوض كوثر، بر من وارد شوند».

درباره اين سخن پيامبر (عليهما السلام) مى‌توان گفت: پس از تعميم حديث ثقلين كه اهل بيت عليهم السلام را شامل مى‌شود، اين روايت، امر هدايت، امامت و ولايت پس از خود را در اميرالمؤمنين عليهم السلام ثابت كرده است. البتّه روشن است كه تمسّك به اين حديث و دورى جستن از گمراهى، بايد بلافاصله پس از پيامبر (عليهما السلام) باشد؛ چه اين‌كه حضرتش به امر جانشينى تصريح فرموده است؛ چنان كه در روايت حموينى با عبارت: «ألاوهما الخليفتان بعدي»؛ «آگاه باشيد! كه آن دو (قرآن و عترت)، دو خليفه و جانشين پس از من هستند»، بى‌هيچ شبهه‌اى خليفه رسول خدا (عليهما السلام) كسى است كه از سوى حضرتش تعيين شده باشد و سيره او را در تمام امور، به كار بندد.

برخى بر اين مطلب اشكال گرفته گفته‌اند:

«بخارى اين حديث (حديث ثقلين) را در كتاب خود نياورده است! و همين امر بر ضعيف و سست بودن حديث، دلالت مى‌كند!».


[١] - كنز العمّال: ١١/ ٦٠٣؛ المناقب، خوارزمى: ١٧٧؛ ينابيع الموده، قندوزى: ١/ ١٢٤ و جز آن.