«من دو امانت سنگين و بزرگ در ميان شما وانهاده‌ام؛ كتاب خدا و عترتم اهل بيتم. آگاه باشيد! كه آن دو پس از من، جانشينان من هستند و از يكديگر جدا نمى‌شوند تا در كنار حوض كوثر، بر من وارد شوند».

٢- ابوداوود، عمر بن سعد حفرى، از شريك، از ركين، از قاسم بن حسان، از زيد بن ثابت نقل كرده است كه گفت: رسول خدا (عليهما السلام) فرمود:

«إنّى تارك فيكم خليفتين من بعدي؛ كتاب الله وعترتى أهل بيتي، و إنّهما لن يفترقا حتّى يردا على الحوض»[٢].

«من در ميان شما دو خليفه (جانشينِ) پس از خود بر جا مى‌نهم؛ كتاب خدا و عترتم اهل بيتم و به يقين آن دو، از يكديگر جدا نمى‌شوند تا در كنار حوض، بر من وارد شوند».

روايت مزبور، بر جانشينى قرآن و اهل بيت عليهم السلام تصريح دارند. البتّه روشن است، «خليفه» كسى است كه مورد اطاعت و

[١] - فرائد السمطين: ٨٦.

[٢] - المصنف، ابن ابى شيبه: ٧/ ٤١٨ كتاب الفضائل، باب: ما أعطى الله تعالى محمّداً و آله، ح ٤١؛ كتاب السنه، عمرو بن ابى عاصم: ٣٣٧، ح ١٥٥٥، ح ٧٥٤؛ كنز العمّال، متّقى هندى: ١/ ١٧٢، ح ٨٧٢.